Με την σκηνή του Seattle δεν τα πήγαινα καλά. Για να ακριβολογώ ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με οτιδήποτε αμερικανικό με εξαίρεση την soul, την rap και γενικότερα την μαύρη μουσική. Οι Nirvana δεν αποτελούσαν εξαίρεση - όσο κι αν με πιάσαν οι ευαισθησίες μου (ποιός μπορεί ν' αντισταθεί σ' ένα αυτοκαταστροφικό rock είδωλο;) μετά την αυτοκτονία του Curt Cobain. Η καλύτερη στιγμή του συγκροτήματος ήταν το unplugged που ηχογράφησε για λογαριασμό του MTV και φυσικά το album τους 'Nevermind' με το απόλυτο hit 'Smells Like Teen Spirit' που έγινε και τραγούδι-σημαία για ένα ολόκληρο μουσικό είδος. Έκτοτε διασκευάστηκε, έπαθε remix ('έπαθε', σωστά το έγραψα, ούτε ένα δεν ήταν καλό) και τώρα έγινε και latin mashup - που είναι περισσότερο remix - από τους MKC. Όσο κι αν σου φαίνεται εξωφρενικό η συνταγή δένει τέλεια και νομίζω είναι ιδανικό για να καλωσορίσουμε αισιόδοξα το 2011.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
THE REMIX
Γνώρισα τον Bobby Farrell πριν από 10 περίπου χρόνια. Ήταν Απόκριες και οι Boney M ήταν guests στο club που έπαιζα μουσική. Ήταν μια σταλιά άνθρωπος, δεν πρέπει να ξεπερνούσα τα 60 κιλά, αλλά ήταν τόσο πληθωρικός που δεν μπορούσες να πάρεισ τα μάτια σου από πάνω του. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν κόκκαλο εκείνο το βράδυ (ίσως και όλα τα βράδια της ζωής του) και αυτό εξηγούσε μόνο εν μέρη την διαβολεμένη ενέργεια που είχε. Πείραζε τα κορίτσια και έκανε πλάκα με όλους τους πέλάτες του μαγαζιού ενώ δεν αρνήθηκε σε κανέναν να βγει φωτογραφία μαζί του. Όταν ξεκίνησε να τραγουδάει τις μεγάλες επιτυχίες του group (και ήταν πολλές αυτές) έγινε πανζουρλισμός ενώ το hightlight της βραδιάς ήταν η πρόζα του ανάμεσα στα τραγούδια. Ήταν αθυρόστομος (πολύ όμως) με τον χαριτωμένο τρόπο που είναι μόνο όσοι δεν είναι Έλληνες. Έκανε το μαλάκας ν' ακούγεται αστείο (στον λόγο μου!).
Σήμερα το πρωί βρέθηκε νεκρός σε ηλικία 61 χρόνων, στο ξενοδοχείο που έμενε κατά την διάρκεια περιοδείας με το συγκρότημά του στην Ρωσία. Το 'Barbra Streisand' που κλέβει (ουσιαστικά είναι μόνο) το τραγούδι τους 'Gotta Go Home' είναι η χορευτική επιτυχία της χρονιάς. Τι ειρωνία. Το edit των Flight Facilites φρεσκάρει το αυθεντικό και είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής σ' έναν από τους τελευταίους σημαντικούς καλλιτέχνες μιας ολόκληρης εποχής.
THE REMIX
Καλά, αυτό είναι αρχαία μαθήματα AR. Πως κάνεις έναν εμπορικό, ίσως και κακοχαρακτηρισμένο ως kitsch καλλιτέχνη και καλά να περάσει σε εναλλακτικό κοινό. Την Λόλα απ' την φωτιά ποιός θα την βγάλει, ο Michel Cleis πού 'χει δύναμη μεγάλη. Μόνο που εδώ ο κατά τ' άλλα εμπνευσμένος και ταλαντούχος Σουηδοχιλιανός dj και παραγωγός, έκανε ένα λάθος και άφησε όλα τα φωνητικά της Κολομβιανής pop-star, ακόμη και του Dizzee Rascal! Έτσι για τα ψαγμένα dancefloors το αποτέλεσμα είναι πολύ σούπα ενώ για τα εμπορικά αρκετά άδειο και flat. Για εμένα πάλι που δεν έχω πρόβλημα ούτε με το ένα, ούτε με το άλλο, το βρήκα μια χαρά: και τα γνωστά κρουστά είναι εδώ αλλά και οι ξεσηκωτικές latin ιαχές της Shakira (λέγε με Πάολα - το τραγούδι διψάει να διασκευαστεί σε μπουζούκια) κι έτσι το καταευχαριστήθηκα!
THE REMIX
Η Teena Marie γεννήθηκε το 1956 κι έφυγε από την ζωή μέσα στον ύπνο της την Κυριακή που μας πέρασε (την ίδια μέρα με τον Bernard Wilson των Harold Melvin & The Blue Notes). Πικρή μέρα για την soul μουσική - και όχι μόνο. Υπήρξε η πρώτη λευκή τραγουδίστρια που ηχογράφησε για λογαριασμό της Motown (καταλαβαίνεις τι σήμαινε αυτό πίσω στα seventies) και συνέχισε να βγάζει δίσκους και μάλιστα αρκετά πετυχημένους, μέχρι το 2009. Το 'I Need Your Lovin' υπήρξε το πρώτο της hit κι ένα αξεπέραστο classic, τόοοοσο groovy και sexy. Το 1998 οι Full Intention για λογαριασμό του DMC έκαναν ένα house remix του το οποίο όσο κι αν σου φαίνεται απίστευτο για τα δεδομένα της χορευτικής σκηνής ακούγεται φρέσκο ακόμα και σήμερα. Σαν φόρος τιμής για μια μεγάλη φωνή λοιπόν...
THE REMIX
Απ' ότι φαίνεται (όχι ότι είχα και καμμιά αμφιβολία) ο συγχωρεμένος θα μας απασχολεί για πάρα πολλά χρόνια. Και δεν μιλάω αυτήν την φορά για τις εκατοντάδες ηχογραφήσεις του που θα ανακαλύπτουν οι επίδοξοι κληρονόμοι συχνά-πυκνά αλλά για την επιρροή που άσκησε και εξακολουθεί να ασκεί σε όλους τους μουσικούς σήμερα. Σε όλους όμως. Ακόμη και σ' αυτούς που δεν το παραδέχονται. Ο Penguin Prison όμως δεν ανήκει σ' αυτούς τους τελευταίους κι έτσι δανείζεται την μουσική απ' το τραγούδι του βασιλιά 'Working Day & Night' από το album του 'Off The Wall' και του φοράει τα λόγια του δικού του single 'Golden Train'. Επίσημο mashup λοιπόν μια ντίσκο εκδοχή του τραγουδιού που θεωρώ ότι είναι καλύτερη κι απ' το original!
ps: είμαι αγενής και δεν σου ευχήθηκα χρόνια πολλά οπότε το κάνω τώρα: χρόνια πολλά και καλά (το μουσικά εννοείται)!
THE REMIX
Κανονικά το 'Most Precious Love' είναι από τους Underground Dance Artists United For Life ή για να στο πω απλούστερα από τους Blaze με την Barbara Tucker στα φωνητικά αλλά το οικειοποιήθηκε ο Ολλανδός Baggi Begovic μιας και έφταξε αυτό το bootleg - banger όνομα και πράμα. Για το τραγούδι έχω να σου πω ότι θεωρώ πως είναι το μεγαλύτερο house (classic, U.S., garage, όπως θες πές το) anthem της προηγούμενης δεκαετίας. Φυσικά στην εκτέλεση του Dennis Ferrer. Ποιότητα. Τώρα αυτό που έκανε ο τύπος είναι να το γδύσει εντελώς μουσικά και να βάλει ένα δυναμικό tribal ρυθμικό (απ' αυτά που ακούγονται αρκετά στα σημερινά clubs χωρίς, ευτυχώς, να προσβάλλουν την αισθητική μας) κάτω απ' τα gospel vocals. Ίσως γίνει το φετινό 'Show Me Love' - αν και του λείπει ρε γαμώτο εκείνο το bassline!
THE REMIX
Το είχα εδώ και μερικές μέρες (κι αυτό δεν το λέω για να σου δείξω και καλά ότι είμαι ενημερωμένος) και δεν είχα βάλει καν να το ακούσω - το πιστεύεις, δεν το πιστεύεις μερικές φορές απλά δεν προλαβαίνω. Χθες όχι μόνο το άκουσα αλλά το έβαλα και 3 φορές μέσα σ' ένα βράδυ στο club που παίζω (απίστευτο reaction). Το κανονικό το ξέρεις και φαντάζομαι ότι σου αρέσει - το καλύτερο των Iio μετά το 'Rapture'. Ο Hardwell έκανε το θαύμα του προσθέτοντας κάτι φασαριόζικα αλλά μελωδικά σύνθια τόσο 90 και τόσο Capella και 'U Got To Know' που αν είσαι άνω των τριάντα δεν μπορεί, θα σε συγκινήσει (στο καλό του, τό 'παθα κι εγώ)... Συμπεριλαμβάνεται στην καινούργια, diamond edition έκδοση του 'Queen Of Clubs' της Nadia Ali που μόλις κυκλοφόρησε.
THE REMIX
Πριν προλάβεις να γκρινιάξεις λέγοντάς μου "μα πόσα remixes από Michael Jackson μππορούμε ν' ακούσουμε ακόμα;" θα σου απαντήσω "άπειρα". Γιατί η αλήθεια είναι πως το υλικό (το καλό εννοώ, όχι αυτό που θ' αρχίσουμε ν' ακούμε από εδώ και μπρος και που αν ζούσε ο βασιλιάς δεν θα το έβαζε ούτε στα b-sides του) που άφησε πίσω του, εκτός του ότι είναι εξαιρετικό, προσφέρεται και για remixes. Έχω ακούσει ως τώρα άπειρες unofficial εκτελέσεις που είναι από reggae (καλό) μέχρι techno (δεν θά 'θελες...). Αυτή των Mystery & Matt Early (Βρετανοί, είχαν κυκλοφορήσει μόνο ένα σινγκλάκι πρόπερσι, το 'Turn Around') στο 'Rock With You' είναι εντελώς πιστή στο original αλλά του δίνει έξτρα disco ώθηση και είναι η καλύτερη που έχω ακούσει μέχρι σήμερα. Ναι, και απ' αυτήν των Masters At Work.
THE REMIX
Ο Jarvis Cocker είναι σίγουρα ο κολλητός που θά 'θελες να είχες. Να βγαίνατε μέχρι το πρωί πίνοντας μπύρες. Να την πέφτατε (άγαρμπα) σε όποια γκόμενα βρίσκατε μπροστά σας. Να πίνατε μπάφους στο σπίτι σου-του χαζεύοντας το ταβάνι και γελώντας χωρίς λόγο. Οι δικοί μου κολλητοί ετοιμάζονται την Άνοιξη να δουν τον Θεό με το συγκρότημά του, τους Pulp, να τραγουδάει για καθημερινούς ανθρώπους. Μέχρι τότε χορεύουμε όλοι μαζί στον ρυθμό ενός από τα καλύτερα singles του 2010, του 'Synchronize' που οι Discodeine τον έβαλαν (έπεισαν) να πει. Το 10ιντσο στην γαλλική Dirty μου ήρθε μόλις απ' το Juno. Είναι σε μπλε βινύλιο, τυπώθηκε σε 500 αντίτυπα - who fucks mp3' s? - και περιλαμβάνει την original extended version και αυτήν εδώ των Jam Factory που το κάνει απλά λίγο πιο γρήγορο και πιο χορευτικό.
THE REMIX
Οι Almighty είναι remixers και παραγωγοί αλλά είναι και δισκογραφική εταιρία, είναι και φιλοσοφία και στάση ζωής. Την πρώτη φορά που βρέθηκα στο μαγαζί που είχαν στο Soho ανάμεσα από τα δερμάτινα, ανδρικά φυσικά, στρινγκάκια και τα φλούο dildos βρήκα τα cd singles με τις camp, euro διασκευές τους σε hits της εποχής και σε κλασικές μπαλάντες. Πιο gay δεν γίνεται! Έκτοτε έχουν απλώσει τα χεράκια τους στους πάντες, απ' τους Pet Shop Boys και την Alison Moyet μέχρι τον Usher και την Diana Ross. Μόλις τελείωσαν το remix τους σ' ένα από τα πιο γνωστά και διαχρονικά τραγούδια του Elvis μετατρέποντάς το σ' ένα σπιντάτο hi-energy και κάνοντας τους fans του (υποθέτω) να παίζουν darts στις φωτογραφίες τους. 'Γιατί όχι;' έχω να πω εγώ. Α, να μην ξεχάσω να σου θυμήσω και την καλύτερη διασκευή του 'Suspicious Minds' ever από τους Fine Young Cannibals (άσχετο).
THE REMIX
Ίσως όχι το δυνατότερο τραγούδι της Robyn αλλά οπωσδήποτε μια συνεργασία που περιμέναμε πως και πως - ίσως γι αυτό και όταν τελικά κυκλοφόρησε μέσα στο 2010 να μας απογοήτευσε. Μετά το 'The Girl & The Robot' αυτό φάνηκε κάπως... λίγο. Όπως και νά 'χει τους αγαπάμε αμφότερους κι έτσι κάναμε και με το 'None Of Dem' (και λίγο, λίγο θα με συνηθίσεις...). Ο Paul Gilmore είναι Θεσσαλονικιός dj, παραγωγός, φίλος και αναγνώστης των blogs μου. Μόλις το περιποιήθηκε λοιπόν αμέσως σκέφτηκε εμένα (ή καλύτερα εσένα) και είπε να το μοιραστεί μαζί μας. Πιο στρωτό απ' το original, πιο dance αλλά εξίσου γεμάτο με περίεργους ήχους απ' αυτούς που κάνουν τους Royksopp τόσο ενδιαφέροντες! Μην ξεχάσεις να του πεις την γνώμη σου και να τον ευχαριστήσεις, οκ; Αποκλειστικά στο remixologist.
THE REMIX
Ο Cee Lo Green είνα απλά πάρα πολύ συμπαθητικός. Ίσως τον ακολουθεί και το στερεότυπο που θέλει τους χοντρούληδες... γλυκούληδες. Το 'Fuck You' ήταν αυτό που λένε έξω instant hit - και όχι άδικα. Προκλητικοί στίχοι αλλά με περιεχόμενο και μαι ένα ρεφρέν-σλόγκαν που δεν θέλει και πολύ για να τα τραγουδήσεις - και κάτι μου λέει ότι με α οικονομικά μας ζόρια δεν θα βαρεθούμε να το τραγουδάμε. Το 'It' s Ok' ήταν ένα επίσης καλό τραγούδι που όμως είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει σαν το επόμενο single και μοιραία να αδικηθεί από την σύγκριση. Ο Michael Gray (πρώην Full Intention) το έκανε ένα UK house χαρωπό, γυαλιστερό και ανεβαστικό, ότι πρέπει δηλαδή για γιορτές και clubbing!
THE REMIX
Έτσι ξεκίνησε το 2010 κι απ' ότι φαίνεται έτσι θα τελειώσει. Το 'Baby I' m Yours' του μπουρζουά Breakbot είναι ξεκάθαρα ένα από τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς κι αυτό ήταν κάτι που είχα καταλάβει από την πρώτη φορά που το άκουσα. Θα μπορούσε να είχε βγει το 1986 από τον Junior αλλά το ηλεκτρονικό funk του έφερνε και κάτι φουτουριστικό από το μέλλον. Η εκτέλεση των Aeroplane ήταν αντικειμενικά πολύ καλή (αν και το original για μένα είναι αξεπέραστο) αλλά αν έψαχνες κάτι πιο επιθετικά δυναμικό τότε νομίζω πως θα ενθουσιαστείς με την bootleg μίξη των Αυστραλών Black Noise που ήταν το highlight της εμφάνισής τους σε μεγάλο club του Sydney κι έκαναν πολύ κόσμο να την ψάχνει. Αν ήσουν κι εσύ ανάμεσα σ' αυτούς, ε τώρα το βρήκες!
THE REMIX
Η CocknBullKid είναι η Anita Blay, μια έγχρωμη Αγγλίδα που ηχογραφεί (πλέον) για λογαριασμο της Moshi Moshi - έξτρα 3 πόντοι γι αυτό το τελευταίο. Πολλές αναφορές γίνονται τελευταία στ' όνομά της από διάφορα blogs κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι για την καριέρα της - είπαμε, το promotion σήμερα γίνεται έτσι ακριβώς. Πάντως το ντεμπούτο album της 'Adulthood' είναι έτοιμο για να κυκλοφορήσει τον Φλεβάρη αφού θα έχει προηγηθεί το single 'Hold On To Your Misery' (κάποιος τά 'χει πάρει άσχημα ή είναι ιδέα μου;) που συνοδεύεται από μερικά πολύ δυνατά remixes. Οι επίσης Βρετανοί, Dreamtrak Diamond Sound (μικρό όνομα βρε παιδιά, δεν βάζατε καμμιά λέξη ακόμα;) έκαναν το καλύτερο απ' όλα, ένα ντίσκο α λα 'Holiday' που αναδεικνύει την pop πλευρά του τραγουδιού.
THE REMIX
Δεν πιστεύω να περιμένεις να σου πω ποιος είναι ο Plastikman και ο Richie Hawtin, ε; Να σου πω το πόσο ευχαριστήθηκα τις ψιλές που άρπαξε χθες ο Χατζηδάκης (συμβολικά θεωρώ - αν ήταν ο Τσοχατζόπουλος πχ σήμερα θα είχαμε κηδεία), θα το κάνω. Να σου πω ότι η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει ή καλύτερα μια χύτρα ταχύτητας της οποίας άνοιξες ξαφνικά το καπάκι και σκόρπισαν τα φασολάκια σε κουζίνα-καθιστικό, επίσης. Και που είσαι ακόμα. Έχουν να δουν τα ματάκια μας... Δεν την αντέχει το ανθρώπινο είδος την συνεχόμενη (έστω και σχετική) ευημερία. Αυτό διδάσκει η ιστορία. Απλά ρίξε μια στο παρελθόν για ν' αναγνωρίσεις το μέλλον. Το 'Krakpot' κυκλοφόρησε το 1994 και τώρα, 16 χρόνια μετά, του 'έβαλε χέρι' ο Moby με αφορμή την κυκλοφορία του 'Analogue' (εγώ πάντως θέλω δώρο απ' τον κοκκινοφορεμένο ευτραφή Άγιο το 'Complete' - αμφότερα τα αγοράζεις από εδώ) αμβλύνοντάς το και κάνοντάς το μελωδικότερο. In plastic we trust...
THE REMIX
Η αλήθεια είναι πως η επιτυχία της συνεργασίας της Mariah Carey με τον David Morales κατά την διάρκεια της χρυσής περιόδου της house προσδιόρισε μιαν ολόκληρη εποχή και είναι δύσκολο, αν όχι ανέφικτο, να επαναληφθεί. Αλήθεια είναι επίσης το ότι τελευταία η αγαπημένη Barbie δεν τα πάει και πολύ καλά και η επανέκδοση του χρστουγεννιάτικου album της με την προσθήκη μερικών extra τραγουδιών έμοιαζε με καλή ιδέα. Έμοιαζε. Το 'Auld Lang Syne (The New Year' s Anthem)' και γιορτινό και βοηθάει την ντίβα να μας δείξει ότι ακόμα τό 'χει. Ο Ralphi Rosario το κάνει χορευτικό και ανεβαστικό (θυμίζει και λίγο def mixes) ενώ με την αντίστροφη μέτρηση και τα 'happy new year' του γίνεται ιδανικότατο για ρεβεγιόν. Εσύ βάζεις μόνο την σαμπάνια.
THE REMIX
Το 'Shoes' του Καναδού Tiga τερμάτισε ψηλά στην λίστα με τα καλύτερά μου singles για την περασμένη χρονιά, η αλήθεια όμως ήταν ότι το υπόλοιπο album του 'Ciao!' ήταν κάπως ανόρεχτο και αδιάφορο. Το καλύτερο τραγούδι του ήταν το 'Love Don' t Dance Here Anymore' (παράφραση βεβαίως του κλασικού soul 'Love Don' t Live Here Anymore' των Rose Royce) που απλώνονταν σε 10+ χορταστικά λεπτά. Και πάνω που σκεφτόμουν πόσο κρίμα που δεν βγήκε σε single, τσουπ, σκάει το promo με τα τρία remixes του γκουρού Carl Craig. Φυσικά ούτε αυτά δεν είναι μικρά σε διάρκεια (πως θα μπορούσαν άλλωστε) και το καλύτερο όλων είναι το υπνωτικό 'C2 Remix 2' που είναι ένα κανονικό dance έπος, διάρκειας σχεδόν 14 λεπτών!
THE REMIX
Απ 'ότι κατάλαβα ο Andy Butler και η Kim Ann Foxman προσπαθούν να επαναφέρουν την πρώιμη house με ολίγη από acid μουσική σκηνή των late eighties, στο σήμερα. Και δεν είναι οι μόνοι. Χρειάζεται να συμπληρώσω πως όταν οι νέες ιδέες στερεύουν, είναι λογικό (και ασφαλές) να επιστρέφουμε στο παρελθόν; Πρώτο δείγμα μέσα απ' το νέο τους album που θα βγει το 2011 είναι το 'My House' ('is your house and your house is mine') που εγκαινιάζει και την συνεργασία τους με τον Shaun Wright που πολύ αγαπάει (και αυτός) τον Sylvester. Το πρώτο remix είναι αυτό του φίλου Leo Zero που μένει πιστό στο original αλλά είναι πιο pumping και η sλούπα με τα φωνητικά που χρησιμοποιεί στο repeat μπορεί να σε κάνει να κολλήσεις και να την επαναλαμβάνεις σαν μάντρα καθώς χορεύεις!
THE REMIX
Να πως ξεκινάει όμορφα η Κυριακή μου (σου). Για τους Creep έμαθα πριν από λίγο καιρό. Η Lauren Flax και η Lauren Dillard (τώρα πόσο πιθανό είναι να φτιάξουν συγκρότημα δύο κορίτσια με το ίδιο όνομα;) από το Brooklyn πήραν μαζί τους την Romy Madley-Croft των XX και δημιουργησαν ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά singles της χρονιάς που φεύγει. Το αυθεντικό μου άρεσε αλλά όταν διάβασα ότι θα έχει remix από τους Azari & III είπα θα κάνω υπομονή. Σήμερα το ακούω για νιοστή φορά και, όπως κατάλαβες, δεν με απογοήτευσε στο ελάχιστο. Eighties drums τύπου Arthur Baker, πλήκτρα τόσο Pet Shop Boys εποχής 'Please' και τα απαλά κοριτσίστικα φωνητικά της Romy είναι απλά ο τέλειος συνδυασμός!
THE REMIX
Οι Βρετανοί Fenech-Soler ξεκίνησαν από την μικρή δισκογραφική Vulture του Alan Braxe και ήταν ένα από τα ονόματα που πίστευα πως θα απογειωθούν μέσα στο 2010. Εντάξει, μπορεί τελικά να μην έγιναν super-stars αλλά κέρδιαν τον σεβασμό με το ομώνυμο ντεμπούτο album τους και έγιναν υπολογίσιμη μονάδα στην μουσική βιομηχανία. Μιας και για νέα δουλειά είναι ακόμα νωρίς, στις αρχές του 2011 ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν σε single ένα ακόμη τραγούδι απ' τον δίσκο τους, το 'Demons'. Κι εδώ είναι που μπαίνει στο θέμα ο Yuksek. Indisco - όπως σου έλεγα τις προάλλες. Πόσο ωραία κολλάνε τα rock φωνητικά με τον ηλεκτρονικό χορευτικό ρυθμό και τι υπέροχα patches είναι αυτά! Από τα καλύτερα remixes που άκουσα εδώ και αιώνες!!!!
THE REMIX
Σήμερα μου ήρθε (επιτέλους) το 'Introduction', το 12ιντσο EP της Florrie και μάλιστα υπογεγραμμένο. Το συνηθίζουν τελευταία οι καλλιτέχνες αυτό, ακόμη και μεγαλύτερα ονόματα όπως ο Mark Ronson ή οι Hurts. Αρκεί να έχεις το νου σου σε sites όπως το Play ή το HMV. Έχουν καταλάβει ότι είναι ένα δέλεαρ για τον ακροατή για να επιστρέψει στην χειροπιαστή μορφή μουσικής όπως είναι τα cds ή τα βινύλια. Σου έχω ξαναπεί ότι δεν έχω σε καμμιά εκτίμηση τα mp3s και θεωρώ σπατάλη και κοροϊδία να τα αγοράζει κάποιος. Νέα εποχή για κάποιους, τέλος της μουσικής όπως την ξέραμε για μένα. Στην Florrie τώρα. Δεν πρόλαβε να βγει καλά-καλά το EP και είναι ήδη έτοιμο να κυκλοφορήσει το remix EP. Από εκεί σου έχω και την σχεδόν dubstep εκτέλεση του 'Call Of The Wild' από τους Baby Monster. Nice.
THE REMIX
Όταν άκουσα για πρώτη φορά το τελευταίο σινγκλάκι της Lykke Li σάστισα. Σαφώς και δεν ενθουσιάστηκα γιατί πολύ απλά περίμενα κάτι διαφορετικό. Εκτίμησα βέβαια το ότι το χάρισε δωρεάν μέσω του site της (αν και αγόρασα φυσικά και το 7ιντσο με το χρυσαφί εξωφυλλάκι-καθρέφτη) και χάρηκα που δεν επαναπαύτηκε στα ίδια και στα ίδια, αλλά ως εκεί. Το θέμα όμως είναι ότι όσο πιο πολύ το άκουγα , τόσο πιο πολύ κολλούσα στην εθιστική, αρχέγονη, rock'n'roll γοητεία του. Την φαντάστηκα αφιονισμένη στην σκηνή ενός μικρού club να με κοιτάζει στα μάτια τραγουδώντας 'i 'm your prostitute' και ξαφνικά έίδα καθαρά. Ναι, είναι αναμφίβολα ένα από τα singles της χρονιάς και ο Mike D των Beastie Boys (υπομονή, αρχές της χρονιάς επιτέλους επιστρέφουν) του έβγαλε όλη την ροκιά αλλά όχι και την μαγκιά και του έβαλε υγρά σέξυ beats. Το 'Get Some' θα συμπεριλαμβάνεται στο νέο της album που θα λέγεται 'Wounded Rhymes' και θα κυκλοφορήσει με το καλό το 2011. Το βρίσκεις πρώτα στο remixologist.
Η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές πολύ σπάνια τα r'n'b τραγούδια γίνονται αξιοπρεπή house και συνήθως το αποτέλεσμα είναι περισσότερο deep και soulful και λιγότερο pumping. Εξαίρεση νομίζω πως αποτελεί η εκδοχή του Dirty South στο 'Hypnotize U' των N.E.R.D. που ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι από μόνο του (αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα singles του 2010). Ο Pharrell όπως σου έχω ξαναπεί ακούγεται φτυστός ο συγχωρεμένος Curtis Mayfield και το ευτύχημα είναι ότι ανεβάζοντας το tempo του τραγουδιού ο Αυστραλός remixer δεν κατέστρεψε αυτήν την αίσθηση. Οπωσδήποτε στα συν και το ότι το έκανε να μοιάζει σαν να προέρχεται απ' τους Daft Punk που έκαναν και την εντυπωσιακή παραγωγή του αυθεντικού. Ανάμεσα στις εκτελέσεις του single θα βρεις και άλλη μία εξίσου καλή από τον Alex Metric.
THE REMIX
Ο Greg Wilson αγαπάει την disco, το funk και την house ενώ επίσης τρελαίνεται να κόβει και να ράβει τραγούδια για τα dj sets του. Οι XX είναι οι Βρετανοί που προκάλεσαν αίσθηση με το περσινό ομώνυμο ντεμπούτο album τους που κέρδισε και το βραβείο Mercury. Η συνάντηση όπως ήταν αναμενόμενο ήταν συνάντηση κορυφής (lol). Το 'Night Time' ήταν από μόνο του ένα πανέμορφο, ονειρικό track και ο Greg απλά πρόσθεσε το cool, ντισκοειδές, ρυθμικό μέρος που κόλλησε τέλεια με τα ζαχαρωμένα φωνητικά της Romy Madley Croft. Όχι ακριβώς χορευτικό, όχι ακριβώς εμπορικό αλλά εντυπωσιακά όμορφο και απλό θα λατρευτεί απ' όσους έχουν ανοιχτά τ' αυτιά τους για κάτι ουσιαστικότερο από το επόμενο 'Last Summer'...
THE REMIX
Δεν θέλω ν' αρχίσω να σου μιλάω για τους Clash, αν και θα μπορούσα να το κάνω με τις ώρες - για παράδειγμα οι Θεσσαλονικείς ακόμη θυμούνται το φιάσκο της υποτιθέμενης συναυλίας τους στο λιμάνι. Πάντως είναι αδιαμφισβήτητο το ότι υπήρξαν πρωτοπόροι και ήταν punk ουσιαστικά και όχι επιφανειακά. Γι αυτό και δεν κώλωσαν να μπολιάσουν με disco τις ροκιές τους. Έτσι κέρδισαν κι εμένα τον πιτσιρικά, με κεφάτα, χορευτικά tracks σαν κι αυτό εδώ. Όταν βγήκε το 'Rock The Casbah' το 1982 έκανε πάταγο. Τί κι αν ήταν το τρίτο single μέσα απ' το 'Compat Rock'; Αγαπήθηκε, χορεύτηκε αλλά και διασκευάστηκε κατά κόρον (πιο γνωστή η εκτέλεση του Rachid Taha). Ο Joey Negro αποφάσισε να το εντιτάρει (ρεμιξάρει θα έλεγα) για να το εντάξει στα sets του κρατώντας πολλά κρουστά, λίγα φωνητικά και βέβαια το μαγικό σαξόφωνο. Απίθανο τότε, απίθανο και τώρα.
THE REMIX
Μου φαίνεται πως ο Leo Zero βάλθηκε να κάνει την hip-house μοδάτη. Ξανά. Μετά το remix του για τους Jungle Brothers (φοβερό) του μπήκε η ιδέα να αναμετρηθεί με το αξεπέραστο classic του θρύλου Afrika Bambataa - δεν τον αποκαλούν τυχαία 'νονό' η και 'παππού' του hip-hop. Το 'Planet Rock' όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1982 στην Tommy Boy ήταν τόσο πρωτοποριακό και αναζωογονητικό για την χορευτική μουσική ώστε ακόμα και σήμερα 28 χρόνια μετά να θεωρειται αξεπέραστο. Με το ένα πόδι στην μαύρη και με το άλλο στην ηλεκτρονική μουσική χρωστούσε πιο πολλά στους Kraftwerk απ' ότι στους Temptations και δεν αναγνωρίστηκε όσο του άξιζε στην εποχή του μένοντας ένα minor hit σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Βρετανός remixer σοφά κράτησε τα πράγματα κάπως minimal προσθέτοντας απλά ένα στακάτο house ρυθμικό κι ένα bassline βγαλμένο από τα πρώτα χρόνια της acid, συνεχίζοντας έτσι το άψογο σερί παραγωγών του.
THE REMIX
Το αυθεντικό 'Hurricane' ήταν μια παραγωγή του Tricky που είχε σαν αδελφάκι ένα επικό remix από τον Danny Tenaglia. Από τότε βέβαια που έγιναν αυτά πέρασε πάνω από μία δεκαετία μέχρι να μας τιμήσει τελικά η ντίβα και να βγάλει τον δίσκο της - είκοσι χρόνια μετά από τον αμέσως προηγούμενο! Ας είναι. Είναι έτσι κι αλλιώς η θεότερη Θεά (κι ας κινδυνεύω ν' ακουστώ σαν τον Ψινάκη). Μετά την Χάρη της έρχονται όλες οι άλλες. Όλες όμως. Ο Paul Heron και ο Alan X είναι Λονδρέζοι και αγαπούν κι αυτοί την Grace κι έτσι της έφτιαξαν ένα remix για το τραγούδι που αν και bootleg είναι τελείως επαγγελματικό. Από την εποχή που της έκαναν παραγωγή οι Clivilles & Cole είναι γνωστό ότι η house της πάει, και μάλιστα πολύ, οπότε θα απολαύσεις τα μάλα την εκτέλεσή τους. Ας ελπίσουμε μόνο να μην χρειαστεί να περάσουν άλλα 20 χρόνια για τον επόμενο δίσκο της...
THE REMIX
Οι Human League επέστρεψαν. ΟΙ HUMAN LEAGUE ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ. Το επιδραστικότερο σχήμα της electropop (μαζί με τους Orchestral Manoevres In The Dark) στις αρχές του 2011 θα κυκλοφορήσει το νέο του album στην θρυλική Wall Of Sound. Μπορεί να έχουν μείνει εδώ και αρκετά χρόνια μόνο ο Phil Oakey και τα κορίτσια του στο συγκρότημα αλλά αυτό δεν έχει καμμία σημασία γιατί εξακολουθούν να φτιάχνουν μουσική που συναρπάζει. Το 'Night People' είναι το πρώτο δείγμα της νέας τους δουλειάς και ανάμεσα στις εκτελέσεις που μόλις σήμερα πήρα στα χέρια μου (το πρώτο promo cd-r του πουλήθηκε στο eBay για κάτι παραπάνω από 400 ευρώ!!!) ξεχώρισα αυτήν των Βρετανών Emperor Machine - κι ας είναι για μήνυση απ' τον Giorgio Moroder όπως γράφουν οι fans σε διάφορα blogs - γι αυτό και το επέλεξα για remix of the day. Καλό μας μήνα!
THE REMIX
Η Jade Williams Broxbourne πλησίασε πολλούς ατζέντηδες. Κανείς δεν ήταν πρόθυμος να την αναλάβει ακόμη κι όταν του πρόσφερε 60 ή 70%. Όλοι την συμβούλευαν ν' αλλάξει όνομα, να βρει κάτι πιο καλλιτεχνικό. Όμως αυτή πείσμωσε (Ταυράκι βλέπεις) και δεν το έβαλε κάτω. Έπισε δουλειά σερβιτόρα στα Starbucks - 10 ώρες στο πόδι κάθε μέρα κι ο φλεβίτης να της χτυπάει την πόρτα. Ρεπό μόνο την Κυριακή. Ώσπου της ήρθε η ιδέα. Η αγάπη της για τους Blondie έγινε τ' όνομά της κι έτσι δεν χρειάζεται να δουλεύει μέχρι τα 65 της για να βγει (; - εννοείται με ερωτηματικό αυτό) στην σύνταξη. Μπορεί να γίνει στα 22 της ένα κανονικό αστέρι της μουσικής! The rest is history...Εκτός από την ηλικία και το πραγματικό της όνομα τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια. Η Sunday Girl στις 16 Ιανουαρίου βγάζει το νέο της single 'Stop Hey' το οποίο σου έχω από σήμερα και σε αποκλειστικότητα στο remixologist και μάλιστα στο ενθουσιώδες electro-disco των Βέλγων Villa.
THE REMIX
Και ενώ η παγκόσμια μουσική βιομηχανία κλαίει (σπαράζει μην σου πω) για τα έσοδά της που κάθε χρόνο συρρικνώνονται, στην εξωτική Ιαπωνία υπάρχει ακόμη πρόσφορο έδαφος για επενδύσεις και ελπίδα για να κάνει χρυσές δουλειές ο κάθε (πικραμένος) pop star. Από την δεκαετία του ογδόντα ακόμη θυμάμαι τα διαβόητα γιαπωνέζικα cds ή βινύλια και τις τιμές που έπιαναν στο χρηματιστήριο της μουσικής. Το ίδιο ισχύει και σήμερα. Το πιο βασικό δέλεαρ για τον κάθε fan είναι τα έξτρα τραγούδια που μπορεί να βρει κανείς μόνο σ' αυτές τις εκδόσεις. Για παράδειγμα στην σχιστομάτικη έκδοση του 'Aphrodite' της Kylie Minogue θα βρεις το remix του Yasutaka Nakata των Capsule στο 'Get Outta My Way' που πολύ θα σου αρέσει με τα φίλτρα και τις κοφτές κιθάρες του. Ύστερα πες μου, πως να μην δώσεις το 30άρι σου (γιατί τόσο κοστίζει περίπου σε ευρώ) για να το αποκτήσεις;
THE REMIX
Ευτυχώς που μία στις τόσες συμβαίνει κάποια ευτυχής συγκυρία και ακούω κάτι που με ταρακουνάει συθέμελα και μ' ενθουσιάζει σαν μικρό παιδί. Η πιο αγαπημένη μου house τραγουδίστρια απ' όλες, από την εποχή του 'It' s Over Now', είναι η Ultra Nate. Δεν ξέρω γιατί. Είναι θέμα χημείας - ακριβώς σαν τον έρωτα. Και ο Frankie Knuckles ένας απ' τους πιο αγαπημένους μου remixers. Έχει βαθιά αγάπη και γνώση για την χορευτική μουσική, κάτι που φαίνεται και στις παραγωγές του. Ο Quentin Harris, newbie σε σχέση με τους δύο προηγούμενους αλλά βαδίζοντας σε καλό δρόμο, τους ενώνει κατά κάποιον τρόπο με το τραγούδι 'Give It 2 You' που συμπεριλαμβάνεται στο album του 'Sacrifice'. Ανάμεσα σε εκτελέσεις από τους Azari & III, Stonebridge, Sandy Rivera και Derrick Carter (μήπως το καλύτερο σύνολο από remixes... ever;) αυτή του 'νονού της house' εντυπωσιάζει με την σχεδόν κινηματογραφική της ενορχήστρωση και συγκινεί παλιούς και νέους clubbers. Απλά τέλειο.
THE REMIX
Συζητούσα μ' έναν φίλο μου προχθές για τον Fred Falke. Δεν ξέρει και πολλά από μουσική οπότε προσπαθούσα να του εξηγήσω ποιος είναι δίνοντας έμφαση στο με ποιους έχει συνεργαστεί. Ο κατάλογος είναι απίστευτα εντυπωσιακός. Απ' όσο μπορώ να θυμηθώ μόνο ο David Morales στα ντουζένια του έκανε τόσες πολλές δουλειές και για τόσο a-list ονόματα. Η Katy Perry είναι απ' τα πιο hot ονόματα σήμερα με μια κλίση στο soft-porn (κάπως αλλιώς ξεκίνησε εμφανισιακά το κορίτσι ή είναι ιδέα μου;) και το 'Fireworks' το νέο της single. Άντε, την έβαλε κι αυτήν στο cv του. Όσο για την εκτέλεση... ο παραγωγικότατος Γάλλος χρησιμοποίησε πιο βαρβάτα beats απ' ότι μας είχε συνηθίσει και για πρώτη φορά φλερτάρει με τον λεγόμενο 'dutch sound' αλλά, ευτυχώς, τον προσαρμόζει στο στυλ του.
THE REMIX
Ο Eric Prydz σκίζει και με την δισκογραφική του εταιρία αλλά και με τις παραγωγές του τις οποίες εμπιστεύθηκαν πλείστοι super stars απ' τους Faithless μέχρι τους Pet Shop Boys. Τι του λείπει του καλλιτέχνη; Μια τεράστια, καθαρά εμπορική, επιτυχία. Το τελευταίο του τραγούδι 'Niton' (ή 'The Reason' αν προτιμάς την εκτέλεση με τα φωνητικά του Jan Burton) κυκλοφορεί σε λίστες γνωστών djs από το καλοκαίρι όμως τώρα ξεκινάει πραγματικά η προώθησή του μ' ένα νέο πακέτο από remixes. Ο Treasure Fingers είναι γνωστός ηλεκτροντίσκο μάγος και είπε να κάνει τα κόλπα του και στο τραγούδι του mr.Pryda. Να περιμένεις πιο αργό tempo, στρογγυλεμένες τις progressive γωνίες του και άφθονα effects που θα ανεβάσουν την θερμοκρασία - και φυσικά θα το κάνουν πιο αποδεκτό από τους hipsters ανά τον πλανήτη.
THE REMIX
Δεν φαντάζεσαι πόσο μου λείπουν τα late eighties-early nineties χορευτικά (και όχι μόνο) τραγούδια. Κάθε μέρα και κάτι καινούργιο, φρέσκοι ήχοι, ευφάνταστοι παραγωγοί, δυνατά τραγούδια. Και όχι, δεν φταίει που τότε ήμουν πιτσιρικάς και όλα έμοιαζαν συναρπαστικά. Θυμήσου όταν βγήκε το 'Killer' του Adamski για παράδειγμα. Είχε πρωτοποριακό για την εποχή ήχο, στίχους που είχαν κάτι να πουν κάτι και βέβαια μας σύστησαν σε μια συγκλονιστική φωνή, αυτήν του Seal - κι όλα αυτά είκοσι ολόκληρα χρόνια πριν! Πέρυσι ο Βερολινέζος Curv με τον Knixx στα φωνητικά, το διασκεύασε σε στυλ bossa αποδεικνύοντας την διαχρονικότητα του συγκεκριμένου τραγουδιού. Πριν βιαστείς να μου πεις 'τι πρωτότυπο!' να σου πω ότι το έκανε άψογα και να που τώρα, έναν χρόνο μετά, ο Kiko Navarro του δίνει χορευτική ώθηση κάνοντάς το ένα υπέροχο soulful και αρκετά jazzy χαουζάκι. Υπομονή, το καλοκαίρι είναι μόνο 6 μήνες μακριά!
THE REMIX
Φυσικά και δεν ισχυρίζομαι ότι όλα είναι θέμα τύχης, πρέπει όμως να το παραδεχτείς, κάποιοι άνθρωποι έχουν το κοκκαλάκι της νυχτερίδας. Η Robyn για παράδειγμα. Είναι σαν μια Γκαστόνε εκδοχή της Bertine Zetlitz. Δεκάδες τα κοινά τους (εκτός απ' την καταγωγή, Σουηδέζα η μία Νορβηγίδα η άλλη): παρουσιαστικό, ενίοτε κούρεμα, αγάπη για την electronica, καλά τραγούδια, δυνατές συνεργασίες. Τί λείπει λοιπόν από την Bertine; Μόνο το διαβολεμένο το hype το οποίο ούτε ξέρω πως απέκτησε η Robyn. Γεγονός είναι πως η μία είναι star ενώ τα cds της άλλης πωλούνται με ένα cent στο eBay. Το 'Indestructable' είναι το τελευταίο single της κοπέλαςπουάνοιγετιςσυναυλίεςτηςMadonnaστηνΕυρώπηχωρίςναγνωριστούνποτέ και ο A-Track (φρέσκος από την επιτυχία του 'Barbra Streisand') μόλις του άλλαξε τα φώτα κάνοντάς το το καλύτερο διαστημικό disco που άκουσες ποτέ! Κρίμα που δεν είναι αυτή η κανονική single version...
THE REMIX
Οι Aikiu είναι το project 3 Γάλλων, του frontman τους Alex Aikiu, του Julien Vichnievsky και του Cedric Pilooski. Το πρώτο single που κυκλοφόρησαν επίσημα ήταν το 'Just Can' t Sleep', ένα θλιμμένο post-disco αριστούργημα και ένα από τα καλύτερα singles του 2010. Το πρώτο τραγούδι όμως που έγραψαν ever ήταν το 'The Red Kiss' που θα το κυκλοφορήσουν επίσημα μέσα στον Γενάρη στην Abracada (τρομερό label) μ' ένα χορταστικό πακέτο remixes. Ο Magician είναι ο Stephen Fasano (ο συμπαθητικός απ' τους Aeroplane) και μετά από μερικά mixtapes η πρώτη του solo απόπειρα είναι τούτη εδώ η εκτέλεση. Προς το παρόν βολευόμαστε με το dub του που έχει μόνο μια ιδέα απ' τα φωνητικά του Alex (ο λυγμός στην χροιά της φωνής του με πεθαίνει) και πολλά eighties (όνομα και πράγμα η εκτέλεση) synths που θα έκαναν περήφανους τους Stock, Aitken & Waterman!
THE REMIX
Αγαπάς την Florence και τους Machine της για χίλιους διαφορετικούς λόγους. Για τους λαρυγγισμούς της πανύψηλης Ουαλής. Για τον συγκερασμό indie, pop ακόμη και dance και jazz που έχουν επιτεύξει. Για το ότι επιβλήθηκαν στην μουσική βιομηχανία ανάμεσα σε σκουπίδια. Για το ότι κατάφεραν να γίνουν commercial και να γνωρίσουν καθολική εμπορική αποδοχή. Επίσης για το ότι στους Florence & The Machine ταιριάζουν τα remixes. Και η house. Το 'Dog Days Are Over' είναι ένα από τα πολλά υπέροχα singles του 'Lungs' αλλά του έλειπε μία καθαρόαιμα χορευτική εκτέλεση. Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι το βρετανικό ντουέτο των Dirty Secretz στο όνομα των οποίων πίνουν νερό ο David Guetta, ο Roger Sanchez και πολλοί άλλοι συνάδελφοί τους. Αν ήθελες ένα δυναμικό remix (με σεβασμό όμως στο original) για το set σου νομίζω πως αυτό είναι ακριβώς ότι έψαχνες.
THE REMIX
Καινούργιο EP κυκλοφορούν αύριο Δευτέρα οι Massive Attack με τίτλο 'Atlas Air'. Αν θέλεις το αριθμημένο 12ιντσο που κυκλοφορεί με ειδικό εξώφυλλο και σε μόλις 1.000 αντίτυπα θα πρέπει να βιαστείς να το αγοράσεις από εδώ. Τα έσοδα αυτής της ειδικής έκδοσης θα πάνε στην φιλανθρωπική οργάνωση War Child - οπότε κάνεις και την καλή σου πράξη. Ο βασικός λόγος που εγώ βιάστηκα να το παραγγείλω (σιγά μην χάσω) είναι αυτή η μίξη του Tim Goldsworthy της DFA στο ομώνυμο τραγούδι. Μετά την εκτέλεση του Gui Boratto στο 'Paradise Circus' αυτή είναι η δεύτερη καλή house εκτέλεση σε τραγούδι των Μπριστολιανών. Τελικά αυτός ο ήχος τους πάει πολύ και νομίζω πως θα ήταν καλή ιδέα στον επόμενο δίσκο τους ν' αφήσουν κατά μέρος τους trip-hop ακκισμούς και να επιδοθούν σε πιο uptempo φόρμες μπας και μας δώσουν κανένα 'Blue Lines pt.2'.
THE REMIX
Το τελευταίο album του Bryan Ferry είναι εξαιρετικό. Μπολιασμένο με φρέσκο αίμα καλλιτεχνών όπως οι Scissor Sissters και οι Groove Armada αλλά και μπολιασμένο με την πείρα και το πρεστίζ των πρώην συνεργατών του απ' τους Roxy Music το 'Olympia' είναι πρωτοκλασσάτη pop από έναν εξηντάρη έφηβο. Το 'Shameless' το γνωρίσαμε απ΄το 'Black Light' των Groove Armada αλλά η version που υπάρχει στον δίσκο του Ferry είναι διαφορετική και θα είναι το νέο του single. Το πακέτο με τα remixes του είναι θεϊκό και περιλαμβάνει εκδοχές του track απ' τους Pilooski, Tong & Rongers, UltraDelux, Kaos και Mylo. Ο τελευταίος, ξανά μάχιμος μετά το remix του για τους Villa, μαγειρεύει και την καλύτερη εκτέλεση απ' όλες, δροσερή και χορευτικότατη!
THE REMIX
Καμιά φορά (λέω ν' αλλάξω ουρανό...) όμως φταίμε κι εμείς όταν γράφουμε για μουσική. Μόλις οι MGMT κυκλοφόρησαν το τελευταίο album τους αντί να πούμε ότι ήταν μέτριο ή κακό γιατί τα παιδιά χάθηκαν στους λαβύρινθους των πειραματισμών και της πρωτοπορίας, αρχίσαμε τα 'τι ενδιαφέρων δίσκος' και τα 'μπράβο που δεν επαναπαύτηκαν στις δόξες της επιτυχίας τους' θαρρείς και το να βγάλουν μια δουλειά εύπεπτη και catchy ήταν έγκλημα. Το ομώνυμο 'Congratulations' κανονικά ήταν ένα αδιάφορο τραγούδι αλλά ο Erol Alkan το ντισκοποίησε και το έκανε έτσι όπως θα έπρεπε να ήταν αρχικά αν οι δημιουροί του δεν ήταν τόσο ξεροκέφαλοι και τόσο νάρκισσοι. Κυκλοφορεί την Δευτέρα που μας έρχεται σε limited 7ιντσο και συνοδεύεται από βιβλιαράκι.
THE REMIX
Παρόλο που τους έχω αδυναμία (γνωστό αυτό) και παρόλο που ήταν ν' ανοίξω την συναυλία τους στην Θεσσαλονίκη, κάτι μου βρωμάει στην υπόθεση με τον Theo. Πρόβλημα στο τύμπανο του αυτιού. Ok αλλά πως το είχαν προβλέψει και έκλεισαν να εμφανιστούν σε τηλεοπτικά βραβεία την ημέρα που κανονικά έπαιζαν στην Ρουμανία; Τυχαίο; Δεν νομίζω. Εκτός αν προέκυψε και το κανόνισαν μετά - στο κάτω κάτω άλλο ένα τραγούδι κι άλλο μιάμιση ώρα στην σκηνή. Τουλάχιστον δεν ήταν θέμα Ελλάδας μιας και ακύρωσαν τις συναυλίες δύο εβδομάδων. Anyway, ελπίζω τουλάχιστον τον Μάρτιο να είναι υγιέστατοι κι ο δυο τους. Το 'Stay' είναι το νέο τους single, πομπώδες και μελοδραματικό, με άθλια remixes. Εξαίρεση αποτελεί η εκτέλεση των Αυστραλών Temper Trap (τώρα και remixers) που δεν υπάρχει στο κανονικό release αλλά μόνο σ' ένα πακέτο που μπορείς ν' αγοράσεις από εδώ, είναι στο ύφος του original απλά... καλύτερη!
THE REMIX
Από τότε που κυκλοφόρησε το 'Missing' των Everything But The Girl εξαιτίας του (καταραμένου) acapella με την κιθάρα που είχε το 12ιντσο υποστήκαμε έναν σωρό εκτελέσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων άχρηστες (μην σου πω και προσβλητικές για το τραγούδι). Τον Fedde Le Grant δεν τον είχα ποτέ και σε καμμιά ιδιαίτερη υπόληψη αλλά όταν πριν από μερικές εβδομάδες έπεσα πάνω σ' ένα βιντεάκι στο youtube όπου έπαιζε σ' ένα club το δικό του remix στο τραγούδι, έπαθα. Βασικά είναι απλό αλλά τόσο pumping! Τό 'χει φρεσκάρει χωρίς να χαλάσει αυτήν την ιδιαίτερη μελαγχολία του και κυρίως χωρίς να κάνει τα φωνητικά της Tracey Thorn ν' ακούγονται εκτός τόπου και χρόνου. Δεν είναι επίσημο remix αλλά τολμώ να πω ότι προβλέπω re-release αν τα πάει καλά. Classic.
Ξανά.
THE REMIX
Λίγα τραγούδια στην ιστορία της χορευτικής μουσικής είναι τόσο εμβληματικά όσο το 'Music Sounds Better With You' των Stardust. Θυμάμαι χαρακτηριστικά την μάχη μεταξύ δύο djs σε κεντρικό δισκάδικο της πόλης για το ποιος θα αποκτήσει το τελευταίο maxi που μόλις είχε έρθει από το εξωτερικό (ερμμ, δηλαδή απ' τον Αθηναίο προμηθευτή). Φυσικά προ-internet και προ-mp3' s - μην βλέπεις τώρα που όλοι έγιναν τζάμπα μάγκες. Τότε έπρεπε να έχεις μπάρμπα στην Κορώνη (aka κολλητό τον ιδιοκτήτη ή τον υπάλληλο του καταστήματος) για να αποκτήσεις ένα από τα πρώτα 12ιντσα που έφτασαν στην πόλη. Περιττό να σου πω ότι λόγω της ιδιαιτερότητας του track όλα τα remixes του ήταν αδιάφορα. Μέχρι φέτος. Γιατί πριν από λίγο καιρό ένα τετραμελές σχήμα από το Λονδίνο, οι Eat More Cake (i' ll try, i' ll try), πάντρεψαν τα επικά πιανάκια του Frankie Knuckles με τον νεο-ντίσκο ήχο του σήμερα (πώς τους ήρθε;) και το έκαναν τόοοοσο classy και τόοοοσο απολαυστικό! Ξανά!
THE REMIX
Ο δίσκος των Aeroplane (γιατί ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας και όχι προσωπικό album του Vito) ήταν η μεγαλύτερη απογοήτευση που αισθάνθηκα μουσικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δεν σκαλίζω ξανά το θέμα, όποιος έχει αυτιά ακούει. Πάντως από την Άνοιξη έλεγα ότι τα singles που θα βγούνε μέσα από εκεί θα σωθούν μόνο απ' τα remixes. Και είχα δίκιο. Σήμερα Δευτέρα κυκλοφόρησε το 'Without Lies' με την Sky Ferreira στα φωνητικά (το έκαψαν το κορίτσι) και ας είναι καλά ο Breakbot με την ντισκοειδή εκτέλεσή του και οι Black Van με την house δική τους που τού 'δωσαν το φιλί της ζωης. Η δεύτερη μάλιστα είναι και η καλύτερη γιατί ανεβάζει το tempo του τραγουδιού, βάζει μια στακάτη μπότα και παίζει με τα φωνητικά αποδεικνύοντας ότι ο Kris Menace μαζί με τον KoweSix ως Black Van ήρθαν για να μείνουν.
ps: got twitter? Then add me!!
THE REMIX
Λογικά θα ξέρεις το 'Be Thankful For What You Got' (σοφό και ουμανιστικό το μήνυμά του) απ' την nineties διασκευή των Massive Attack με το προκλητικό video. Το τραγούδι όμως είναι του Αμερικανού William DeVaughn και αποτέλεσε το πρώτο του βήμα στην δισκογραφία το 1974, πηγαίνοντας στο #4 του Billboard chart και πουλώντας πάνω από 2.000.000 αντίτυπα. Η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο εντυπωσιακή, με τον ίδιο να κάνει άσχετες με την μουσική δουλειές για να επιστρέψει (ανεπιτυχώς) το 2004. Δεν χρειάζεται να σου πω πάντως για την επιτυχία του αυτή πόσο σημαντική και διαχρονική είναι σαν σύνθεση και σαν ήχος. Ο Onur Engin είναι Τούρκος, αγαπά την καλή μουσική και έχει εκτός από καλό γούστο και μεγάλο ταλέντο. Ότι πειράζει με τα χεράκια του, μπορεί σεμνά να τα ονομάζει edits αλλά είναι κανονικότατα remixes. Άκου αυτό και θα καταλάβεις. Κυκλοφόρησε πέρυσι αλλά ανακαλύφθηκε από λίγους - και είναι κρίμα μιας και είναι ένα αστραφτερό soulful anthem που κόβει την ανάσα!!
THE REMIX
Το 'Loose' της Nelly Furtado ήταν πιθανότατα το καλύτερο pop album της περασμένης δεκαετίας. Θεωρώ σχεδόν ανέφικτο το να επαναλάβει κάποια στιγμή στην καριέρα της το αποτέλεσμα της εντυπωσιακής χημείας που είχε δημιουργηθεί με τον Timbaland σε τραγούδια που ήταν ταυτόχρονα πολλά μουσικά είδη μαζί (πανέξυπνη παραγωγή). Έκτοτε, δύσκολα τα πράγματα και για τους δυο τους. Πάντως η υπερ-σέξυ Nelly κυκλοφόρησε ένα 'Best Of' (το δικαιούται με πάνω από 20.000.000 πωλήσεις) που περιλαμβάνει και κάποια νέα τραγούδια όπως το νέο της single 'Night Is Young'. Η κανονική εκτέλεση είνα λίγο βαρετή αλλά η εταιρία της είχε την φαεινή ιδέα να το δώσει σε απρόβλεπτους remixers (τουλάχιστον για την αισθητική της τραγουδίστριας) όπως ο Burns και ο Frankmusik. Ο δευτερος κάνει καi την έκπληξη παραδίδοντας μία full vocal (πώς τό 'παθε;) μίξη που θα ενθουσιάσει τους fans της electronica.
THE REMIX
Madison, όπως Αμερική - που έλεγε και η παλιά τηλεοπτική διαφήμιση. Η Madison έφτασε στην Νέα Υόρκη από το Μαϊάμι με μια βαλίτσα όνειρα. Δεν είναι η πρώτη. Και η Madonna κάπως έτσι δεν ξεκίνησε την καριέρα της; Το πρώτο της single '#1' είναι μέρος ενός EP με τίτλο 'The Noise Some People Make' που είναι με την σειρά του μέρος ενός art project της που περιλαμβάνει πολλά και ενδιαφέροντα πραγματάκια. Να σου πω επίσης ότι θα κυκλοφορήσει Γενάρη στην δική της δισκογραφική εταιρία G (βρήκες το αδύνατο σημείο μου κι αυτό είναι μείον μου κι αυτό είναι μείον μου - lol) κι ενώ η κανονική εκτέλεση είναι rock με ηλεκτρισμένη παραγωγή, αυτή των RAC είναι χορευτική και pop πλημμυρισμένη γλύκα κι αθωότητα τύπου Annie (έρχεται την άλλη εβδομάδα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη) γι αυτό και με κέρδισε από την πρώτη νότα.
THE REMIX
