Ο David Guetta μ' εκνευρίζει απεριόριστα. Μου την σπάει, πώς το λένε; Υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό για την κατάντια της μαύρης μουσικής στην Αμερική και της επέλασης των euro-house, έφτασε σήμερα να είναι ένας απ' τους πιο ακριβοπληρωμένους djs στον πλανήτη με αμοιβή που αγγίζει τα 60.000 ευρώ. Φυσικά για ένα βράδυ. Ο ορισμός της υπερβολής. Και άντε, για έναν καλλιτέχνη μπορώ να το δεχτώ - κοστούμια, χορευτές, σκηνικά, φώτα, πρόβες. Ένας dj όμως γιατί; Και το λέω όντας (και) dj. Ένα απ' τα καινούργια τραγούδια του Snoop Dogg (μεγάλη μορφή) είναι και το 'Wet'. Στο remix του που σου έχω σήμερα, ο τίτλος του αλλάζει και γίνεται 'Sweat'. Εδώ η φίρμα μας κακακλέβει το 'Don' t You Want Me' του Felix και από sexy, σχεδόν πρόστυχο, r'n'b το κάνει ένα (διαβολεμένα πιασάρικο, πρέπει να τ' ομολογήσω) εμπορικό χαουζάκι.
THE REMIX
Όταν το 1985 ο Prince κυκλοφόρησε σαν single το 'Let 's Go Crazy' απ' το εμβληματικό του album 'Purple Rain', εγώ είχα ξετρελαθεί με το b-side του 'Erotic City'. Ήταν χορευτικό και παράξενο για την εποχή του - η house βλέπεις δεν είχε κάνει ακόμη το μπαμ, ούτε καν στην πρωτόλεια μορφή της. Αρκετά χρόνια μετά το έκαναν επιτυχία οι ψαγμένοι djs της Ibiza ενώ κατά καιρούς κυκλοφόρησαν α-μέ-τρη-τα bootlegs του. Ο Felix Leiter είναι resident club Digital στο Newcastle και είπε να του κάνει κι αυτός ένα remix ή καλύτερα re-edit, πάνω στην ώρα του Winter Music Conference που γίνεται τον άλλο μήνα στο Miami. Εγώ είμαι τρελός με το τραγούδι, άρα όχι αντικειμενικός κριτής, αλλά το βλέπω σαν μια ακόμη ευκαιρία για να το ξαναβάλω στα sets μου.
THE REMIX
Ο Sanny X είναι στο μυαλό μου ένα όνομα σχεδόν συνώνυμο με το Disco Mix Club ή DMC εν συντομία. Για πάρα πολλά χρόνια ήμουν γραμμένος σ' αυτό το μοναδικό κλειστό club (ήταν μόνο djs) που κατά καιρούς φιλεξόνησε κάποιους από τους καλύτερους παραγωγούς στον κόσμο σε αποκλειστικά remixes. Ο Sanny X ήταν ένας απ' αυτούς και παρόλο που τον γνώρισα απ' την συνεργασία του με την Tina Charles στο 'I Love To Love' (classic το οποίο, δυστυχώς, θυμόμαστε μόνο σε disco parties ή τις απόκριες) αυτός είχε μια λαμπρή καριέρα που ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. 2011 και πρόσφατα έμαθα ότι είναι ακόμα εν ενεργεία και παραγωγικότατος. Εξέλιξε τον ήχο του και θα το διαπιστώσεις ακούγοντας την εκτέλεσή του στο 'Rhythm Is A Dancer' των Snap! - είμαι σίγουρος πως θα σ' ενθουσιάσει μιας και είναι ένα καταπληκτικό (διαφορετικό απ' τα δεκάδες που ακούσαμε μέχρι σήμερα και ιδιαίτερα χρήσιμο) update. Το βρίσκεις αποκλειστικά στο remixologist.
THE REMIX
Τα ζευγάρια στην ζωή και στην μουσική δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο. Το να ζουν δυο άνθρωποι τον έρωτά τους και να δουλεύουν ταυτόχρονα μαζί, τους βοηθάει νομίζω να φτάσουν στο ζενίθ της δημιουργικότητάς τους. Τα δύσκολα βέβαια αρχίζουν όταν προκύπτουν δυσεπίλυτα προβλήματα στην σχέση. Μετά συνήθως έρχεται η διάλυση - αν και οι Eurythmics είναι μια εξαίρεση που μου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό. Οι Παριζιάνοι Jupiter είναι (ακόμα - lol) φουλ ερωτευμένοι κι ετοιμάζουν το ντεμπούτο album τυς που θα βγει μέσα στο 2011. Το τραγούδι τους 'Sake' συμπεριλαμβάνεται στην συλλογή 'Kitsune Parisien' της Kitsune αλλά κυκλοφορεί και σαν αυτόνομο single με πολύ δυνατά remixes από τα οποία το καλύτερο είναι αυτό των Φινλανδών Hannulelauri. C' est magnifique!
THE REMIX
Δεν έχω πρόβλημα με την Jo και την Susan των Human League - για την ακρίβεια ακόμα φυλάω μέσα μου την εικόνα τους να χορεύουν στο χριστουγεννιάτικο Top Of The Pops του 1981 - απλά προτιμώ 1 τρισεκατομμύριο φορές τον Phil Oakey στα φωνητικά. Γενικά από τότε που έμειναν οι τρεις τους βρίσκω τα εναπομείναντα μέλη λίγο αδύναμα συνθετικά -θεωρώ πως οι άλλοι τους έδιναν αυτό το ειδικό new-wave βάρος. Στα λέω αυτά γιατί τις τελευταίες μέρες ακούω το comeback album τους 'Credo' το οποίο, ενώ δεν είναι κακό, δεν είναι κι αυτό που περίμενα. Το νέο τους single μέσα από εκεί 'Never Let Me Go' με την Susan στα φωνητικά, είναι ευχάριστο και σου το είχα σε αποκλειστικότητα στο αδελφάκι του remixologist, αλλά ως εκεί. Το πολυαναμενόμενο πάντως remix του Aeroplane, μόλις προσγειώθηκε και κάνει το τραγούδι πιο housey, πιο στρωτό και πιο Giorgio Moroder - μακάρι να τους προσθέσει και πωλήσεις!
THE REMIX
Πριν προλάβεις ν' αναρωτηθείς τί στην ευχή μου συμβαίνει και τί δουλειά έχουν οι συμπατριώτες μας Playmen εδώ, θα έπρεπε να δώσεις μεγαλύτερη έμφαση στο ποιούς ρημιξάρουν αυτοί, σωστά; Το συγκεκριμένο bootleg που έκαναν για πλάκα (όπως και το προηγούμενο για τους Hurts) ήταν αναπόσπαστο κομμάτι των sets τους εδώ και αρκετούς μήνες, κάνοντας τους fans των Gorillaz αλλά και αυτού του είδους της house, να το ψάχνουν σαν τρελοί. Για να δείξουν όμως τα παλικάρια τι θα πει ελληνικό φιλότιμο, αποφάσισαν σήμερα να την χαρίσουν μέσω της ιστοσελίδας τους. Ξέχνα τις ρουμανοειδείς διασκευές τους και απόλαυσε αυτό το όμορφο ηλεκτρονικό remix σ' ένα απ' τα πιο μελαγχολικά τραγούδια του Damon Albarn και της παρέας του.
THE REMIX
Ο Ινδονησιανός Midnight Savari (aka Ken Adhitya) εντυπωσίασε πριν από λίγο καιρό με το remix του στην διασκευή του Joey Negro στο 'Why' της Carly Simon και τώρα ετοιμάζεται να σε κατακτήσει με το single του 'Pinisi'. Καλύτερη εκτέλεση απ' το ψηφιακό πακέτο που κυκλοφόρησε σήμερα, αυτή των C90' s, που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε με την δουλειά τους στο 'Crave You' των Flight Facilities. Αρκετά όμως με το μουσικό αλμανάκ, ήρθε η ώρα να μιλήσει η μουσική. Πατάς το play και μια disco οδύσσεια. Ότι σ' ενθουσιάζει, αν σ' ενθουσιάζει, απ' την σύγχρονη χορευτική σκηνή νομίζω πως περνάει μέσα σ' αυτά τα εννιάμιση λεπτά. Έπόμενο remix του, αυτό για το 'Can' t Get Enough' των Dana Bergquist και Peder G που μπορείς ν' ακούσεις εδώ.
THE REMIX
Κρίμα που ο Craig David (ο οποίος μου είναι εξαρετικά συμπαθής) έκανε ανακόλουθη καριέρα σε σχέση με το εντυπωσιακό του ξεκίνημα δέκα χρόνια πριν με το ντεμπούτο album του 'Born To Do It'. Δεν θα διαφωνήσεις πως τα δύο καλύτερα singles του Βρετανού τριαντάχρονου μέχρι σήμερα ήταν εκεί, το 'Seven Days' και το 'Walking Away'. Αυτό το τελευταίο διάλεξαν οι Drop Out Orchestra για να του εμφυσήσουν disco ζωή. Χωρίς να το παραμορφώσουν, το μπόλιασαν με το 'Don' t Look Any Further' (στην εκτέλεση των M-People) και το μετέτρεψαν σ' ένα ηδονικό, σχεδόν σεξουαλικό, cosmic groove σκέτο αριστούργημα. Πολλές φορές προσπαθώ να είμαι φειδωλός με τα σχόλιά μου αλλά ρε γαμώτο οι τρομεροί Σουηδοί, κάθε μα κάθε φορά, ξεπερνούν τον εαυτό τους τόσο σε δημιουργικό όσο και σε ενορχηστρωτικό επίπεδο! Έμεινα άφωνος... Ξανά.
THE REMIX
Το σκέφτομαι και το ξανασκέφτομαι καταλήγοντας ότι ίσως εκείνα (πάντα βάζω ίσως σε μεγαλοστομίες που μου έρχονται τις μικρές ώρες της νύχτας) τα πρώτα τραγούδια του κοριτσιού του Jellybean, να είναι και τα καλύτερά του. Είναι απλοϊκά, ανεπιτήδευτα, αθώα έως αφελής αλλά αυτή είναι και η μαγεία του 'Everybody' και του 'Holiday' - απίστευτο το πόσο σπλαχνικός στάθηκε ο χρόνος απέναντί τους! Ακόμα και σήμερα, σ' ένα σύγχρονο nu-disco ή πιο electronic χορευτικό πρόγραμμα, κολλάνε τέλεια. Και δεν το λέω μόνο εγώ. Μαζί μου συμφωνεί και ο Mike των Classixx. Γι αυτό και έπιασε και έκανε ένα edit στο 'Lucky Star' μόνο για τα dj sets τους, το οποίο όμως αποφάσισαν τελικά να μοιραστούν μαζί μας. Δεν είναι τέλειο;
THE REMIX
Πόσοι και πόσοι δεν προσπάθησαν να κοπιάρουν τον συγχωρεμένο Sylvester; Άντε καλά, αποτίσουν φόρο τιμής... Από τον Jimmy Somerville μέχρι τον Byron Stingily, η pop και η χορευτική μουσική έχουν ανάγκη τα φαλτσέτο φωνητικά γιατί μοιάζουν έξω καρδιά και πλημμυρίζουν θετική ενέργεια τους ακροατές - και την πίστα. Για τον Λονδρέζο Tyson δεν είναι γνωστό τίποτα πέρα απ' την πόλη καταγωγής του και το γεγονός του ότι ετοιμάζει το ντεμπούτο album του. Ούτε καν αν τραγουδάει ο ίδιος στο πρώτο του single 'Die On The Dancefloor' - το οποίο τολμώ να πω πως ανακάλυψα πολύ νωρίς (μπορείς να βρεις την extended version του τραγουδιού εδώ). Μεσολάβησε ένα remix του Mickey (το οποίο βρήκα λίγο μέτριο) και μόλις σήμερα αυτό του Robi Insinna ή αλλιώς Headman - απ' τα πρωτοπαλίκαρα της nu-disco. Περισσότερο house, λιγότερο high-energy και περισσότερο σύγχρονο, λιγότερο ρετρό από το αυθεντικό αλλά οπωσδήποτε το ίδιο anthem.
THE REMIX
Πιτσιρικάς ακόμη, την εποχή που άρχισα να αγοράζω ξενόγλωσσα περιοδικά, στην εβδομαδιαία λίστα των αγορών μου ήταν και το Bravo - μικρή λεπτομέρεια: δεν ήξερα γρι γερμανικά. Από εκεί έμαθα τους Modern Talking πριν γίνουν ευρωπαϊκό φαινόμενο και αυτό που μου έκανε ιδιαίτερα εντύπωση στις φωτογραφίες τους, ήταν το κρεμαστό που φορούσε ο τραγουδιστής τους Thomas Anders με το όνομα της γυναίκας του Nora. Τέτοιος έρωτας - αν και τότε τον ξεφώνιζαν λέγοντας ότι ο ίδιος ξόδευε περισσότερη ώρα μπροστά στον καθρέφτη του αγκαλιά το πιστολάκι, αλλά αυτά ήταν απλά κακοήθειες (lol)... Το 'You Can Win If You Want' ήταν το δεύτερο hit τους και το edit του Rayko είναι περισσότερο remix και το μόνο του ελλάτωμα είναι το ότι χαμήλωσε το tempo του (γιατί άραγε;) αλλά γι αυτό υπάρχει το pitch-control, σωστά; Το βρίσκεις αποκλειστικά στο remixologist.
ps: αισχρό το φαινόμενο ενός bar στην Πάτρα το οποίο πριν από μερικούς μήνες κορόιδεψε τον κόσμο διοργανώνοντας ένα δήθεν live του συγκροτήματος εκεί (ενώ τα μέλη του έχουν να μιλήσουν μεταξύ τους κάτι χρόνια). Αθάνατο ελληνικό δαιμόνιο. Αν ζείτε εκεί, δεν θα έπρεπε να πατήσετε το πόδι σας σ 'αυτό το μαγαζί και οργανωμένα να το κάνετε να κλείσει. Αυτό τους αξίζει.
THE REMIX
Οι Γάλλοι Guillaume Manbell και Greg Kazubski έχουν σχεδόν οκτώ χρόνια που έφτιαξαν το συγκρότημά των Teenage Bad Girl - όχι, δεν είναι Βρετανοί Γ μου. Έχουν αυτόν τον kitsuneίστικο ήχο, αυτό το γλυκό ανακάτεμα funk, pop και ηλεκτρονικής μουσικής (μανούλες οι μπουρζουάδες σ' αυτό) και μόλις κυκλοφόρησαν το EP τους 'Keep Up With You'. Εκεί μέσα θα βρεις και το remix του Lifelike (ο οποίος γενικά περνάει φάσεις και τελευταία βρίσκεται σε μια αρκετά καλή) στο ομώνυμο τραγούδι. Ωμή ενέργεια, γκάζια (ποιός είπε ότι τα σύνθια δεν βγάζουν τέτοιο feeling;) και νεορομαντική διάθεση που θα σου φτιάξει το mood - αν έχει ανάγκη από φτιάξιμο...
THE REMIX
Πάνε κιόλας δέκα χρόνια από τότε που τόσο άδικα έφυγε απ' την ζωή η Aaliyah. Αυτό ήταν ένα άσχημο παιχνίδι της μοίρας, ένα παραμύθι με διαστροφικά κακό τέλος. Το 'Try Again' ήταν το πιο αγαπημένο μου τραγούδι, από την καλυτερη φάση της, πολλά υποσχόμενης τότε, καριέρας της και ενώ μόλις είχε κάνει ένα εντυπωσιακό βήμα στον κινηματογράφο, στην ταινία 'Romeo Must Die'. Στην παραγωγή ο μοναδικός Timbaland πριν γίνει μαϊντανός. Η νέα εκτέλεση του Σουδού Christoffer Björklund (πες με Like Mirrors) ακούγεται κλασικά σύγχρονη, κατάμαυρη και sexy - αν και αναπόφευκτα θα σε αφήσει με μια στυφή γεύση στο στόμα καθώς συνοδεύεται από την πικρή ιστορία της ερμηνεύτριάς του.
THE REMIX
Να τι θα κάνεις δώρο στον καλή (ή στην καλό) σου σήμερα, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου: το νέο EP των Νεοϋορκέζων Yeasayer από εδώ. Υποθέτω θα το εκτιμήσει και δεν θα σε θεωρήσει τσιγκούνη (εσύ όμως καλού-κακού πάρ' της κι ένα κόσμημα, μερικά σοκολατάκια και λίγα λουλούδια - όλες κάνουν τις εναλλακτικές αλλά επί της ουσίας γίνονται γατάκια με κάτι τέτοιες κλισαδούρες) . Εκεί μέσα θα βρεις το νέο remix των Villa - που με την εκτέλεσή τους στο 'Rolling In The Deep' της Adele, έβαλαν πολύ ψηλά τον πήχη. Δεν μοιάζει μ' οτιδήποτε έχεις ακούσει από τους ταλαντούχους Βέλγους ως τώρα, νομίζω ότι είναι με διαφορά ότι πιο τρυφερό, συναισθηματικό και pop (μην σου πω indie) έχουν κάνει.
THE REMIX
Αυτό το ρημαδιασμένο remix του Kris Menace στο νέο σινγκλάκι της Clare Maguire, με γάνιασε μέχρι να το βρω! Το άκουσα για πρώτη φορά στο youtube πριν από καμμιά δεκαριά μέρες - και φυσικά δεν μου ήταν αρκετό ένα rip από το site. Το ανέβασε εκεί σαν δόλωμα η δισκογραφική της κι εγώ λαίμαργα τσίμπησα αμέσως! Το τραγούδι από μόνο του δεν με τρελαίνει αλλά η εκτέλεση του, ντεφορμέ τελευταία, Γάλλου παραγωγού του έδωσε αυτό το κάτι (που θέλω). Το 'The Last Dance' πολύ απλά έπρεπε να κυκλοφορήσει σ' αυτήν την μορφή που κάνει και για radio αλλά και για club play - μαλακά giorgiomoroderικά σύνθια και ατμοσφαιρικά patches αναδεικνύουν την ψυχή του τραγουδιού και το κάνουν ένα απ' τα πιο αγαπημένα μου αυτήν την εποχή και επιβάλλουν την ερμηνεύτριά του σαν ένα από τα ονόματα που αργά ή γρήγορα θα γράψουν την δική τους ιστορία.
THE REMIX
Αφού ξεπέρασα τον αρχικό μου εκνευρισμό και την δυσφορία για τις δηλώσεις της Elly Jackson σχετικά με το τέλος της electropo (helloooooo, ας της πει κάποιος ότι έχουν περάσει 35 χρόνια κι έχει άντεξει - μην σου πω είναι πιο hot από ποτέ!) περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο βήμα των La Roux. Μέχρι τότε, και σε μια ακόμη προσπάθεια να πάρουν σώβρακα στην αμερικανική αγορά, κυκλοφορούν remastered εκδοχές του ντεμπούτου album τους, EP σαν το 'Gold Edition' και remixes σαν κι αυτό των Razor 'n' Guido, προσδοκώντας 15 ακόμη λεπτά δημοσιότητας. Πριν προλάβεις να γκρινιάξεις λέγοντας 'μα άλλη μία εκτέλεση του 'In For The Kill';' να σου πω ότι αυτή μια είναι χαριτωμένη αμερικανιά που μετά από καμμιά δεκαριά shots θα την χόρευες ουρλιάζοντας στο Tunnel δίπλα σ' ένα μάτσο τρελαμένες drag-queens...
THE REMIX
Αγαπάω Hercules & Love Affair, Andy Butler (photo) και Kim Ann Foxman τόσο πολύ - το είπα, το ξαναλέω και θα το ξαναπώ κι ας κουράζω! Μόλις σήμερα μου ήρθε το 'Blue Songs' σε βινύλιο (μαζί με άλλα καλούδια - έφτιαξε η μέρα μου σου λέω!) ενώ λίγο μετά έπιασα το mailbox μου να ταρακουνιέται περίεργα και ρυθμικά (του συμβαίνει, δεν τρομάζω). Ανοίγοντάς το ενθουσιάστηκα μ' αυτό που είδα κι ακόμα περισσότερο μ' αυτό που άκουσα. Αν και θα προτιμούσα ο φοβερός και τρομερός Tensnake να έκανε τα μαγικά του στο 'Painted Eyes', που είναι καλύτερο τραγούδι απ' το 'My House', γεγονός είναι πως αυτό δεν μειώνει στο ελάχιστο το απίστευτο δημιούργημά του που παίζει στο laptop μου συνεχώς εδώ και μερκές ώρες. Η proto-house των late-eighties επέστρεψε και όσο κι αν δεν το αντιλαμβάνονται κάποιοι αυτός είναι ο ήχος του αύριο.
THE REMIX
Για το εξπρές του μεσονυχτίου ήξερες, τώρα ήρθε και ο εραστής του μεσονυχτίου. Αν και στους δύο τρίτος δεν χωρεί (και οι Kisses φαίνονται ευτυχισμένο ζευγάρι) κάτι θα είχαν στο μυαλό τους σκαρώνοντας αυτό το ζαχαρένιο new-age ποπάκι. Ένα ακόμη single για τον Jesse Kivel και την Zizi Edmunson μέσα απ' το ντεμπούτο album τους 'The Heart Of The Nightlife' που θα έκανε περήφανο τον Andrew Weatherall. Στην μίξη του/της/των (αγνώστων λοιπών στοιχείων) Clancy το τραγούδι τους ταξιδεύει ρουκέτα για το φεγγάρι και την χορευτικόσφαιρα - αφού πρώτα κάνει μια στάση στο Los Angeles για να ανέβει το σκυλάκι τους, πακετάρουν το ζευγάρι ρούχα-ντισκομπάλα-βινύλια και μαζέψει καλιφορνέζικο ήλιο σ' ένα μικρό, διάφανο μπουκαλάκι!
THE REMIX
Θα μπορούσε να πει κανείς πως κάθε χώρα έχει την δική της. Η Σουηδία έχει την Robyn, η Ελλάδα την Τάμτα και η Γαλλία την Yelle (lol). Η εκκεντρική chanteuse μόλις κυκλοφόρησε το νέο της single 'Safari Disco Club' και εν αναμονή του δεύτερου album της, σκορπάει remixes που με αγάπη της φτιάχνουν φίλοι και γνωστοί. Το κανονικό είναι απ' αυτά τα χορευτικά pop με μπιμπλίκια που μου φτιάχνουν την μέρα. Οι συμπατριώτες της BeatauCue το έκαναν λίγο... ολλανδικό, με τα γνωστά βίου-βίου που μ' εκνευρίζουν (αλλά που ενδεχομένως πρέπει να συνηθίσω μιας και υπάρχουν παντού) στην πιο soft εκδοχή τους και στην Ευρώπη τους ξετρέλαναν όλους. Εγώ είμαι κάπου στην μέση - κι αυτό λόγω Yelle - αλλά αφού είναι τόσο sought after...
THE REMIX
Το '21' έγινε πλατινένιο (κι έχει λίγο μόνο καιρό που κυκλοφόρησε), το 'Rolling In The Deep' εξελίσσεται σε επιτυχία της χρονιάς και η Adele γίνεται εξώφυλλο στο Billboard. Τέτοια χαρά είχε να γευτεί η βρετανική soul, αιώνες - άντε με εξαίρεση την Amy Winehouse. Για την εκτέλεση των Villa στο hit της, σου έχω ξαναπεί, την θεωρώ επίτευγμα κανονικό - και βασικό λόγο που δεν επιχείρησα ν' ασχοληθώ κι εγώ με μια δική μου προσέγγιση στο τραγούδι. Αν όμως απ' την άλλη ήθελες, όπως κι εγώ, μια πιο χορευτική, ηλεκτροντίσκο μίξη, τότε θα χαρείς γιατί το κενό ήρθε να καλύψει ο Σουηδός Guy Gadbois. Από τότε που κυκλοφόρησε το acapella ήμουν σίγουρος ότι θα υπάρξουν πολλές εκδοχές του track αλλά να είσαι σίγουρος ότι αυτή είναι μία από τις καλύτερες.
THE REMIX
Ο David Lyre από το Manchester ξεκίνησε να χτίζει προσεκτικά την καριέρα του. Πρώτα με διασκευές σε γνωστά τραγούδια με το δικό του απαράμιλλο στυλ κι έπειτα με συνθέσεις του που άρχισε να προμοτάρει ο ίδιος ιντερνετικά. Τον παρακολουθώ εδώ και καιρό κι όταν πριν από λίγο καιρό άκουσα το original 'In Arms' θεώρησα ότι μπορεί ν' αποτελέσει το διαβατήριό του για την επιτυχία - καλλιτεχνική πρώτα, γιατί η εμπορική ίσως και ν' αργήσει. Η φωνή του είναι βγαλμένη από περασμένες δεκαετίες και το impact πάνω σου νομίζω πως θα είναι ακαριαίο (μπορείς να το ακούσεις εδώ). Η νέα εκτέλεση του Pearson Sound, που είναι ένα alias του Ramadanman, δεν είναι dubstep αλλά moody ηλεκτρονική pop για όλες τις ώρες της μέρας, που δένει απίστευτα με τα ντεμοντέ, noir (σαν την photo) φωνητικά του crooner.
THE REMIX
Το τελευταίο remix του Sam La More που μου άρεσε πολύ ήταν αυτό για τους Αουστρέλιανς Miami Horror. Απ' ότι φαίνεται τον εμπνέουν ιδιαίτερα οι συμπατριώτες του καλλιτέχνες από down under ('φιλία' είναι η λέξη κλειδί) κι έτσι και στην εκτέλεση που μόλις επιμελήθηκε για τους Pnau, έκανε θαύματα! Το 'The Truth' είναι το νέο single του Nick Littlemore και του Pete Mayes μέσα απ' το album τους 'Soft Universe' που θα βγει το καλοκαίρι. Λίγο πιο pop απ' τους MGMT και λίγο πιο rock απ' τους Empire Of The Sun, μ' αυτό το τραγούδι μπορεί και να γνωρίσουν εμπορική απήχηση. Ο Sam Littlemore, όπως είναι το κανονικό του όνομα, το έσπρωξε απαλά στην πίστα, απογυμνώνοντας κάπως τα φωνητικά και φορώντας τους γιορτινά, κυριακάτικα, beats και synths που το κάνουν παραδόξως ακόμα πιο poppy!
THE REMIX
Η Dido ποτέ δεν μου άρεσε πολύ. Σοβαρολογώ. Την έβρισκα μια, λίγο υπνηλέα, ερμηνεύτρια για μεσοαστές ευρωπαίες - ή άλλοθι για και καλά εντελεκτουέλ νεαρούς και νεαρές. Το καλοκαιρινό της όμως 'Everything To Lose' απ' το soundtrack του 'Sex & The City 2', ήταν αριστουργηματικό. Για την σχέση της με τους Faithless, γνωρίζεις φαντάζομαι. Αμιγώς οικογενειακή - με δύο αδερφές μπλεγμένος ο Rollo. Το 'Feelin Good' είναι το νέο single του συγκροτήματος μέσα απ' το 'The Dance' (από πότε έχουν να κάνουν σουξέ;) και είναι μέτριο. Από τα remixes, ο Ferry Corsten κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, δηλαδή σταδιακό prog για εφηβικό ιδρώτα, ενώ οι Kyau & Albert δημιουργούν μια λιγότερο fuzzy εκτέλεση που και πάλι δεν είναι τίποτε το φοβερό αλλά, hello, Σαββατόβραδο είναι, χαλάρωσε λίγο!
THE REMIX
Οι 37th State είναι ένα project του Stephane Malca που είναι μέλος της νιγηριανής κοινότητας του Λονδίνου (η οποία είναι τεράστια - από εκεί και το όνομα του συγκροτήματος που υπονοεί ότι η βρετανική πρωτεύουσα είναι η 37η πολιτεία της Νιγηρίας) και μαζί με τον Dele Sosimi υπήρξαν συνεργάτες του Θεού Fela Kuti και του γιού του Femi. Όπως κατάλαβες afro, nu-soul και hip-hop, καθώς και συνεργασίες με εκλεκτά ονόματα του χώρου, περιλαμβάνει το μενού του ντεμπούτου album τους που κυκλοφορεί την επόμενη εβδομάδα. Στο 'Invisible Hands' φωνητικά κάνει ο Keziah Jones (θυμάσαι το κλασικό του 'Rhythm Is Love';) και το remix Greg Cerrone το κάνει ένα ογκώδες disco-funk με εξωτικές μυρωδιές απ' την υπαίθρια αγορά του Portobello την εποχή του Notting Hill Carnival.
THE REMIX
Tesla Boy, όπως πίσω στο ογδόντα λέγαμαι 'Tesla Girls' και χορεύαμε μέχρι τελικής πτώσης. Μόνο που τώρα τα ψηφιακά beats δεν έρχονται από το βιομηχανικό Liverpool αλλά από τις παγωμένες ρωσικές στέπες. Τα τρία αγόρια πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησαν το album τους 'Modern Thrills' αλλά δυστυχώς δεν το πήρε χαμπάρι κανείς (έχασαν, εσύ όμως μην κάνεις το ίδιο λάθος, ok;). Το νέο single που βγάζουν μέσα από εκεί είναι το 'Rebecca' (στα χνάρια των pop τραγουδιών που παίρνουν τον τίτλο τους από γυναικεία ονόματα - βλέπε Human League και 'Louise') ένα ραφινάτο power-pop που στην Solila (επίσης της Mullet) εκδοχή του, γίνεται ακόμη πιο... βρετανικό!
THE REMIX
Τελευταία η σχέση μου με τους Hurts περνάει μια κρίση. Νομίζω ότι αυτή ξεκίνησε απ' την αναβολή των συναυλιών τους στην χώρα μας τον περασμένο Νοέμβρη (υπομονή, κοντεύουν οι νέες ημερομηνίες μέσα στον Μάρτη) και τους το κρατάω μανιάτικο. Ίσως φταίει κι αυτό το overhype που τους έχει περιβάλει όλους αυτούς τους μήνες και μου δίνουν την αίσθηση ότι το καβάλησαν λίγο. Δεν ξέρω. Θέλω πάντως σίγουρα καινούργια τους τραγούδια (βαρέθηκα το 'Happiness') και οπωσδήποτε μερικά απ' αυτά να είναι χαρούμενα. Και δεν με κοροϊδεύουν με χορευτικές εκτελέσεις των γνωστών, μελαγχολικών τους, σαν το 'Sunday'. Αδύναμο τραγούδι στην αυθεντική του μορφή, ο Seamus Haji στο remix του χωρίς να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο, καταφέρνει να του εμφυσήσει ζωντάνια και φρεσκάδα, ακουμπώντας όμως την μελαγχολία μιας μοναχικής Κυριακής μετά από clubbing...
THE REMIX
Ξεκάθαρα το καλύτερο τραγούδι μέσα από το album 'Blue Songs' που κυκλοφόρησε την Δευτέρα που μας πέρασε από την Moshi Moshi, το 'Painted Eyes' είναι το καλύτερό single των Hercules & Love Affair μετά το 'Blind'. Ακριβώς στον ήχο που τους ταιριάζει και που θέλουν προφανώς να επαναφέρουν, δηλαδή late eighties house, τόσο Chicago που θα σιγοτραγουδάς 'jack your body' πάνω στον ρυθμό του (αλλά ελαφρώς softer) εδώ στην εκτέλεση του Sebastiaan Vandevoorde (γλωσσοδέτης) ο οποίος είναι Βέλγος, πρώην Villa και νυν Moonlight Matters. Θα ήθελα βέβαια περισσότερα απ' τα φαλτσέτο φωνητικά του original (το οποίο εξακολουθώ να προτιμώ για το feeling του) αλλά για κάτι πιο δυναμικό και μέχρι ν' ακούσουμε και τις υπόλοιπες εκτελέσεις που σίγουρα ακολουθούν, νομίζω ότι εδώ είμαστε...
THE REMIX
