Με την σκηνή του Seattle δεν τα πήγαινα καλά. Για να ακριβολογώ ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με οτιδήποτε αμερικανικό με εξαίρεση την soul, την rap και γενικότερα την μαύρη μουσική. Οι Nirvana δεν αποτελούσαν εξαίρεση - όσο κι αν με πιάσαν οι ευαισθησίες μου (ποιός μπορεί ν' αντισταθεί σ' ένα αυτοκαταστροφικό rock είδωλο;) μετά την αυτοκτονία του Curt Cobain. Η καλύτερη στιγμή του συγκροτήματος ήταν το unplugged που ηχογράφησε για λογαριασμό του MTV και φυσικά το album τους 'Nevermind' με το απόλυτο hit 'Smells Like Teen Spirit' που έγινε και τραγούδι-σημαία για ένα ολόκληρο μουσικό είδος. Έκτοτε διασκευάστηκε, έπαθε remix ('έπαθε', σωστά το έγραψα, ούτε ένα δεν ήταν καλό) και τώρα έγινε και latin mashup - που είναι περισσότερο remix - από τους MKC. Όσο κι αν σου φαίνεται εξωφρενικό η συνταγή δένει τέλεια και νομίζω είναι ιδανικό για να καλωσορίσουμε αισιόδοξα το 2011.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
THE REMIX
Γνώρισα τον Bobby Farrell πριν από 10 περίπου χρόνια. Ήταν Απόκριες και οι Boney M ήταν guests στο club που έπαιζα μουσική. Ήταν μια σταλιά άνθρωπος, δεν πρέπει να ξεπερνούσα τα 60 κιλά, αλλά ήταν τόσο πληθωρικός που δεν μπορούσες να πάρεισ τα μάτια σου από πάνω του. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν κόκκαλο εκείνο το βράδυ (ίσως και όλα τα βράδια της ζωής του) και αυτό εξηγούσε μόνο εν μέρη την διαβολεμένη ενέργεια που είχε. Πείραζε τα κορίτσια και έκανε πλάκα με όλους τους πέλάτες του μαγαζιού ενώ δεν αρνήθηκε σε κανέναν να βγει φωτογραφία μαζί του. Όταν ξεκίνησε να τραγουδάει τις μεγάλες επιτυχίες του group (και ήταν πολλές αυτές) έγινε πανζουρλισμός ενώ το hightlight της βραδιάς ήταν η πρόζα του ανάμεσα στα τραγούδια. Ήταν αθυρόστομος (πολύ όμως) με τον χαριτωμένο τρόπο που είναι μόνο όσοι δεν είναι Έλληνες. Έκανε το μαλάκας ν' ακούγεται αστείο (στον λόγο μου!).
Σήμερα το πρωί βρέθηκε νεκρός σε ηλικία 61 χρόνων, στο ξενοδοχείο που έμενε κατά την διάρκεια περιοδείας με το συγκρότημά του στην Ρωσία. Το 'Barbra Streisand' που κλέβει (ουσιαστικά είναι μόνο) το τραγούδι τους 'Gotta Go Home' είναι η χορευτική επιτυχία της χρονιάς. Τι ειρωνία. Το edit των Flight Facilites φρεσκάρει το αυθεντικό και είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής σ' έναν από τους τελευταίους σημαντικούς καλλιτέχνες μιας ολόκληρης εποχής.
THE REMIX
Καλά, αυτό είναι αρχαία μαθήματα AR. Πως κάνεις έναν εμπορικό, ίσως και κακοχαρακτηρισμένο ως kitsch καλλιτέχνη και καλά να περάσει σε εναλλακτικό κοινό. Την Λόλα απ' την φωτιά ποιός θα την βγάλει, ο Michel Cleis πού 'χει δύναμη μεγάλη. Μόνο που εδώ ο κατά τ' άλλα εμπνευσμένος και ταλαντούχος Σουηδοχιλιανός dj και παραγωγός, έκανε ένα λάθος και άφησε όλα τα φωνητικά της Κολομβιανής pop-star, ακόμη και του Dizzee Rascal! Έτσι για τα ψαγμένα dancefloors το αποτέλεσμα είναι πολύ σούπα ενώ για τα εμπορικά αρκετά άδειο και flat. Για εμένα πάλι που δεν έχω πρόβλημα ούτε με το ένα, ούτε με το άλλο, το βρήκα μια χαρά: και τα γνωστά κρουστά είναι εδώ αλλά και οι ξεσηκωτικές latin ιαχές της Shakira (λέγε με Πάολα - το τραγούδι διψάει να διασκευαστεί σε μπουζούκια) κι έτσι το καταευχαριστήθηκα!
THE REMIX
Η Teena Marie γεννήθηκε το 1956 κι έφυγε από την ζωή μέσα στον ύπνο της την Κυριακή που μας πέρασε (την ίδια μέρα με τον Bernard Wilson των Harold Melvin & The Blue Notes). Πικρή μέρα για την soul μουσική - και όχι μόνο. Υπήρξε η πρώτη λευκή τραγουδίστρια που ηχογράφησε για λογαριασμό της Motown (καταλαβαίνεις τι σήμαινε αυτό πίσω στα seventies) και συνέχισε να βγάζει δίσκους και μάλιστα αρκετά πετυχημένους, μέχρι το 2009. Το 'I Need Your Lovin' υπήρξε το πρώτο της hit κι ένα αξεπέραστο classic, τόοοοσο groovy και sexy. Το 1998 οι Full Intention για λογαριασμό του DMC έκαναν ένα house remix του το οποίο όσο κι αν σου φαίνεται απίστευτο για τα δεδομένα της χορευτικής σκηνής ακούγεται φρέσκο ακόμα και σήμερα. Σαν φόρος τιμής για μια μεγάλη φωνή λοιπόν...
THE REMIX
Απ' ότι φαίνεται (όχι ότι είχα και καμμιά αμφιβολία) ο συγχωρεμένος θα μας απασχολεί για πάρα πολλά χρόνια. Και δεν μιλάω αυτήν την φορά για τις εκατοντάδες ηχογραφήσεις του που θα ανακαλύπτουν οι επίδοξοι κληρονόμοι συχνά-πυκνά αλλά για την επιρροή που άσκησε και εξακολουθεί να ασκεί σε όλους τους μουσικούς σήμερα. Σε όλους όμως. Ακόμη και σ' αυτούς που δεν το παραδέχονται. Ο Penguin Prison όμως δεν ανήκει σ' αυτούς τους τελευταίους κι έτσι δανείζεται την μουσική απ' το τραγούδι του βασιλιά 'Working Day & Night' από το album του 'Off The Wall' και του φοράει τα λόγια του δικού του single 'Golden Train'. Επίσημο mashup λοιπόν μια ντίσκο εκδοχή του τραγουδιού που θεωρώ ότι είναι καλύτερη κι απ' το original!
ps: είμαι αγενής και δεν σου ευχήθηκα χρόνια πολλά οπότε το κάνω τώρα: χρόνια πολλά και καλά (το μουσικά εννοείται)!
THE REMIX
Κανονικά το 'Most Precious Love' είναι από τους Underground Dance Artists United For Life ή για να στο πω απλούστερα από τους Blaze με την Barbara Tucker στα φωνητικά αλλά το οικειοποιήθηκε ο Ολλανδός Baggi Begovic μιας και έφταξε αυτό το bootleg - banger όνομα και πράμα. Για το τραγούδι έχω να σου πω ότι θεωρώ πως είναι το μεγαλύτερο house (classic, U.S., garage, όπως θες πές το) anthem της προηγούμενης δεκαετίας. Φυσικά στην εκτέλεση του Dennis Ferrer. Ποιότητα. Τώρα αυτό που έκανε ο τύπος είναι να το γδύσει εντελώς μουσικά και να βάλει ένα δυναμικό tribal ρυθμικό (απ' αυτά που ακούγονται αρκετά στα σημερινά clubs χωρίς, ευτυχώς, να προσβάλλουν την αισθητική μας) κάτω απ' τα gospel vocals. Ίσως γίνει το φετινό 'Show Me Love' - αν και του λείπει ρε γαμώτο εκείνο το bassline!
THE REMIX
Το είχα εδώ και μερικές μέρες (κι αυτό δεν το λέω για να σου δείξω και καλά ότι είμαι ενημερωμένος) και δεν είχα βάλει καν να το ακούσω - το πιστεύεις, δεν το πιστεύεις μερικές φορές απλά δεν προλαβαίνω. Χθες όχι μόνο το άκουσα αλλά το έβαλα και 3 φορές μέσα σ' ένα βράδυ στο club που παίζω (απίστευτο reaction). Το κανονικό το ξέρεις και φαντάζομαι ότι σου αρέσει - το καλύτερο των Iio μετά το 'Rapture'. Ο Hardwell έκανε το θαύμα του προσθέτοντας κάτι φασαριόζικα αλλά μελωδικά σύνθια τόσο 90 και τόσο Capella και 'U Got To Know' που αν είσαι άνω των τριάντα δεν μπορεί, θα σε συγκινήσει (στο καλό του, τό 'παθα κι εγώ)... Συμπεριλαμβάνεται στην καινούργια, diamond edition έκδοση του 'Queen Of Clubs' της Nadia Ali που μόλις κυκλοφόρησε.
THE REMIX
Πριν προλάβεις να γκρινιάξεις λέγοντάς μου "μα πόσα remixes από Michael Jackson μππορούμε ν' ακούσουμε ακόμα;" θα σου απαντήσω "άπειρα". Γιατί η αλήθεια είναι πως το υλικό (το καλό εννοώ, όχι αυτό που θ' αρχίσουμε ν' ακούμε από εδώ και μπρος και που αν ζούσε ο βασιλιάς δεν θα το έβαζε ούτε στα b-sides του) που άφησε πίσω του, εκτός του ότι είναι εξαιρετικό, προσφέρεται και για remixes. Έχω ακούσει ως τώρα άπειρες unofficial εκτελέσεις που είναι από reggae (καλό) μέχρι techno (δεν θά 'θελες...). Αυτή των Mystery & Matt Early (Βρετανοί, είχαν κυκλοφορήσει μόνο ένα σινγκλάκι πρόπερσι, το 'Turn Around') στο 'Rock With You' είναι εντελώς πιστή στο original αλλά του δίνει έξτρα disco ώθηση και είναι η καλύτερη που έχω ακούσει μέχρι σήμερα. Ναι, και απ' αυτήν των Masters At Work.
THE REMIX
Ο Jarvis Cocker είναι σίγουρα ο κολλητός που θά 'θελες να είχες. Να βγαίνατε μέχρι το πρωί πίνοντας μπύρες. Να την πέφτατε (άγαρμπα) σε όποια γκόμενα βρίσκατε μπροστά σας. Να πίνατε μπάφους στο σπίτι σου-του χαζεύοντας το ταβάνι και γελώντας χωρίς λόγο. Οι δικοί μου κολλητοί ετοιμάζονται την Άνοιξη να δουν τον Θεό με το συγκρότημά του, τους Pulp, να τραγουδάει για καθημερινούς ανθρώπους. Μέχρι τότε χορεύουμε όλοι μαζί στον ρυθμό ενός από τα καλύτερα singles του 2010, του 'Synchronize' που οι Discodeine τον έβαλαν (έπεισαν) να πει. Το 10ιντσο στην γαλλική Dirty μου ήρθε μόλις απ' το Juno. Είναι σε μπλε βινύλιο, τυπώθηκε σε 500 αντίτυπα - who fucks mp3' s? - και περιλαμβάνει την original extended version και αυτήν εδώ των Jam Factory που το κάνει απλά λίγο πιο γρήγορο και πιο χορευτικό.
THE REMIX
Οι Almighty είναι remixers και παραγωγοί αλλά είναι και δισκογραφική εταιρία, είναι και φιλοσοφία και στάση ζωής. Την πρώτη φορά που βρέθηκα στο μαγαζί που είχαν στο Soho ανάμεσα από τα δερμάτινα, ανδρικά φυσικά, στρινγκάκια και τα φλούο dildos βρήκα τα cd singles με τις camp, euro διασκευές τους σε hits της εποχής και σε κλασικές μπαλάντες. Πιο gay δεν γίνεται! Έκτοτε έχουν απλώσει τα χεράκια τους στους πάντες, απ' τους Pet Shop Boys και την Alison Moyet μέχρι τον Usher και την Diana Ross. Μόλις τελείωσαν το remix τους σ' ένα από τα πιο γνωστά και διαχρονικά τραγούδια του Elvis μετατρέποντάς το σ' ένα σπιντάτο hi-energy και κάνοντας τους fans του (υποθέτω) να παίζουν darts στις φωτογραφίες τους. 'Γιατί όχι;' έχω να πω εγώ. Α, να μην ξεχάσω να σου θυμήσω και την καλύτερη διασκευή του 'Suspicious Minds' ever από τους Fine Young Cannibals (άσχετο).
THE REMIX
Ίσως όχι το δυνατότερο τραγούδι της Robyn αλλά οπωσδήποτε μια συνεργασία που περιμέναμε πως και πως - ίσως γι αυτό και όταν τελικά κυκλοφόρησε μέσα στο 2010 να μας απογοήτευσε. Μετά το 'The Girl & The Robot' αυτό φάνηκε κάπως... λίγο. Όπως και νά 'χει τους αγαπάμε αμφότερους κι έτσι κάναμε και με το 'None Of Dem' (και λίγο, λίγο θα με συνηθίσεις...). Ο Paul Gilmore είναι Θεσσαλονικιός dj, παραγωγός, φίλος και αναγνώστης των blogs μου. Μόλις το περιποιήθηκε λοιπόν αμέσως σκέφτηκε εμένα (ή καλύτερα εσένα) και είπε να το μοιραστεί μαζί μας. Πιο στρωτό απ' το original, πιο dance αλλά εξίσου γεμάτο με περίεργους ήχους απ' αυτούς που κάνουν τους Royksopp τόσο ενδιαφέροντες! Μην ξεχάσεις να του πεις την γνώμη σου και να τον ευχαριστήσεις, οκ; Αποκλειστικά στο remixologist.
THE REMIX
Ο Cee Lo Green είνα απλά πάρα πολύ συμπαθητικός. Ίσως τον ακολουθεί και το στερεότυπο που θέλει τους χοντρούληδες... γλυκούληδες. Το 'Fuck You' ήταν αυτό που λένε έξω instant hit - και όχι άδικα. Προκλητικοί στίχοι αλλά με περιεχόμενο και μαι ένα ρεφρέν-σλόγκαν που δεν θέλει και πολύ για να τα τραγουδήσεις - και κάτι μου λέει ότι με α οικονομικά μας ζόρια δεν θα βαρεθούμε να το τραγουδάμε. Το 'It' s Ok' ήταν ένα επίσης καλό τραγούδι που όμως είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει σαν το επόμενο single και μοιραία να αδικηθεί από την σύγκριση. Ο Michael Gray (πρώην Full Intention) το έκανε ένα UK house χαρωπό, γυαλιστερό και ανεβαστικό, ότι πρέπει δηλαδή για γιορτές και clubbing!
THE REMIX
Έτσι ξεκίνησε το 2010 κι απ' ότι φαίνεται έτσι θα τελειώσει. Το 'Baby I' m Yours' του μπουρζουά Breakbot είναι ξεκάθαρα ένα από τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς κι αυτό ήταν κάτι που είχα καταλάβει από την πρώτη φορά που το άκουσα. Θα μπορούσε να είχε βγει το 1986 από τον Junior αλλά το ηλεκτρονικό funk του έφερνε και κάτι φουτουριστικό από το μέλλον. Η εκτέλεση των Aeroplane ήταν αντικειμενικά πολύ καλή (αν και το original για μένα είναι αξεπέραστο) αλλά αν έψαχνες κάτι πιο επιθετικά δυναμικό τότε νομίζω πως θα ενθουσιαστείς με την bootleg μίξη των Αυστραλών Black Noise που ήταν το highlight της εμφάνισής τους σε μεγάλο club του Sydney κι έκαναν πολύ κόσμο να την ψάχνει. Αν ήσουν κι εσύ ανάμεσα σ' αυτούς, ε τώρα το βρήκες!
THE REMIX
Η CocknBullKid είναι η Anita Blay, μια έγχρωμη Αγγλίδα που ηχογραφεί (πλέον) για λογαριασμο της Moshi Moshi - έξτρα 3 πόντοι γι αυτό το τελευταίο. Πολλές αναφορές γίνονται τελευταία στ' όνομά της από διάφορα blogs κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι για την καριέρα της - είπαμε, το promotion σήμερα γίνεται έτσι ακριβώς. Πάντως το ντεμπούτο album της 'Adulthood' είναι έτοιμο για να κυκλοφορήσει τον Φλεβάρη αφού θα έχει προηγηθεί το single 'Hold On To Your Misery' (κάποιος τά 'χει πάρει άσχημα ή είναι ιδέα μου;) που συνοδεύεται από μερικά πολύ δυνατά remixes. Οι επίσης Βρετανοί, Dreamtrak Diamond Sound (μικρό όνομα βρε παιδιά, δεν βάζατε καμμιά λέξη ακόμα;) έκαναν το καλύτερο απ' όλα, ένα ντίσκο α λα 'Holiday' που αναδεικνύει την pop πλευρά του τραγουδιού.
THE REMIX
Δεν πιστεύω να περιμένεις να σου πω ποιος είναι ο Plastikman και ο Richie Hawtin, ε; Να σου πω το πόσο ευχαριστήθηκα τις ψιλές που άρπαξε χθες ο Χατζηδάκης (συμβολικά θεωρώ - αν ήταν ο Τσοχατζόπουλος πχ σήμερα θα είχαμε κηδεία), θα το κάνω. Να σου πω ότι η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει ή καλύτερα μια χύτρα ταχύτητας της οποίας άνοιξες ξαφνικά το καπάκι και σκόρπισαν τα φασολάκια σε κουζίνα-καθιστικό, επίσης. Και που είσαι ακόμα. Έχουν να δουν τα ματάκια μας... Δεν την αντέχει το ανθρώπινο είδος την συνεχόμενη (έστω και σχετική) ευημερία. Αυτό διδάσκει η ιστορία. Απλά ρίξε μια στο παρελθόν για ν' αναγνωρίσεις το μέλλον. Το 'Krakpot' κυκλοφόρησε το 1994 και τώρα, 16 χρόνια μετά, του 'έβαλε χέρι' ο Moby με αφορμή την κυκλοφορία του 'Analogue' (εγώ πάντως θέλω δώρο απ' τον κοκκινοφορεμένο ευτραφή Άγιο το 'Complete' - αμφότερα τα αγοράζεις από εδώ) αμβλύνοντάς το και κάνοντάς το μελωδικότερο. In plastic we trust...
THE REMIX
Η αλήθεια είναι πως η επιτυχία της συνεργασίας της Mariah Carey με τον David Morales κατά την διάρκεια της χρυσής περιόδου της house προσδιόρισε μιαν ολόκληρη εποχή και είναι δύσκολο, αν όχι ανέφικτο, να επαναληφθεί. Αλήθεια είναι επίσης το ότι τελευταία η αγαπημένη Barbie δεν τα πάει και πολύ καλά και η επανέκδοση του χρστουγεννιάτικου album της με την προσθήκη μερικών extra τραγουδιών έμοιαζε με καλή ιδέα. Έμοιαζε. Το 'Auld Lang Syne (The New Year' s Anthem)' και γιορτινό και βοηθάει την ντίβα να μας δείξει ότι ακόμα τό 'χει. Ο Ralphi Rosario το κάνει χορευτικό και ανεβαστικό (θυμίζει και λίγο def mixes) ενώ με την αντίστροφη μέτρηση και τα 'happy new year' του γίνεται ιδανικότατο για ρεβεγιόν. Εσύ βάζεις μόνο την σαμπάνια.
THE REMIX
Το 'Shoes' του Καναδού Tiga τερμάτισε ψηλά στην λίστα με τα καλύτερά μου singles για την περασμένη χρονιά, η αλήθεια όμως ήταν ότι το υπόλοιπο album του 'Ciao!' ήταν κάπως ανόρεχτο και αδιάφορο. Το καλύτερο τραγούδι του ήταν το 'Love Don' t Dance Here Anymore' (παράφραση βεβαίως του κλασικού soul 'Love Don' t Live Here Anymore' των Rose Royce) που απλώνονταν σε 10+ χορταστικά λεπτά. Και πάνω που σκεφτόμουν πόσο κρίμα που δεν βγήκε σε single, τσουπ, σκάει το promo με τα τρία remixes του γκουρού Carl Craig. Φυσικά ούτε αυτά δεν είναι μικρά σε διάρκεια (πως θα μπορούσαν άλλωστε) και το καλύτερο όλων είναι το υπνωτικό 'C2 Remix 2' που είναι ένα κανονικό dance έπος, διάρκειας σχεδόν 14 λεπτών!
THE REMIX
Απ 'ότι κατάλαβα ο Andy Butler και η Kim Ann Foxman προσπαθούν να επαναφέρουν την πρώιμη house με ολίγη από acid μουσική σκηνή των late eighties, στο σήμερα. Και δεν είναι οι μόνοι. Χρειάζεται να συμπληρώσω πως όταν οι νέες ιδέες στερεύουν, είναι λογικό (και ασφαλές) να επιστρέφουμε στο παρελθόν; Πρώτο δείγμα μέσα απ' το νέο τους album που θα βγει το 2011 είναι το 'My House' ('is your house and your house is mine') που εγκαινιάζει και την συνεργασία τους με τον Shaun Wright που πολύ αγαπάει (και αυτός) τον Sylvester. Το πρώτο remix είναι αυτό του φίλου Leo Zero που μένει πιστό στο original αλλά είναι πιο pumping και η sλούπα με τα φωνητικά που χρησιμοποιεί στο repeat μπορεί να σε κάνει να κολλήσεις και να την επαναλαμβάνεις σαν μάντρα καθώς χορεύεις!
THE REMIX
Να πως ξεκινάει όμορφα η Κυριακή μου (σου). Για τους Creep έμαθα πριν από λίγο καιρό. Η Lauren Flax και η Lauren Dillard (τώρα πόσο πιθανό είναι να φτιάξουν συγκρότημα δύο κορίτσια με το ίδιο όνομα;) από το Brooklyn πήραν μαζί τους την Romy Madley-Croft των XX και δημιουργησαν ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά singles της χρονιάς που φεύγει. Το αυθεντικό μου άρεσε αλλά όταν διάβασα ότι θα έχει remix από τους Azari & III είπα θα κάνω υπομονή. Σήμερα το ακούω για νιοστή φορά και, όπως κατάλαβες, δεν με απογοήτευσε στο ελάχιστο. Eighties drums τύπου Arthur Baker, πλήκτρα τόσο Pet Shop Boys εποχής 'Please' και τα απαλά κοριτσίστικα φωνητικά της Romy είναι απλά ο τέλειος συνδυασμός!
THE REMIX
Οι Βρετανοί Fenech-Soler ξεκίνησαν από την μικρή δισκογραφική Vulture του Alan Braxe και ήταν ένα από τα ονόματα που πίστευα πως θα απογειωθούν μέσα στο 2010. Εντάξει, μπορεί τελικά να μην έγιναν super-stars αλλά κέρδιαν τον σεβασμό με το ομώνυμο ντεμπούτο album τους και έγιναν υπολογίσιμη μονάδα στην μουσική βιομηχανία. Μιας και για νέα δουλειά είναι ακόμα νωρίς, στις αρχές του 2011 ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν σε single ένα ακόμη τραγούδι απ' τον δίσκο τους, το 'Demons'. Κι εδώ είναι που μπαίνει στο θέμα ο Yuksek. Indisco - όπως σου έλεγα τις προάλλες. Πόσο ωραία κολλάνε τα rock φωνητικά με τον ηλεκτρονικό χορευτικό ρυθμό και τι υπέροχα patches είναι αυτά! Από τα καλύτερα remixes που άκουσα εδώ και αιώνες!!!!
THE REMIX
Σήμερα μου ήρθε (επιτέλους) το 'Introduction', το 12ιντσο EP της Florrie και μάλιστα υπογεγραμμένο. Το συνηθίζουν τελευταία οι καλλιτέχνες αυτό, ακόμη και μεγαλύτερα ονόματα όπως ο Mark Ronson ή οι Hurts. Αρκεί να έχεις το νου σου σε sites όπως το Play ή το HMV. Έχουν καταλάβει ότι είναι ένα δέλεαρ για τον ακροατή για να επιστρέψει στην χειροπιαστή μορφή μουσικής όπως είναι τα cds ή τα βινύλια. Σου έχω ξαναπεί ότι δεν έχω σε καμμιά εκτίμηση τα mp3s και θεωρώ σπατάλη και κοροϊδία να τα αγοράζει κάποιος. Νέα εποχή για κάποιους, τέλος της μουσικής όπως την ξέραμε για μένα. Στην Florrie τώρα. Δεν πρόλαβε να βγει καλά-καλά το EP και είναι ήδη έτοιμο να κυκλοφορήσει το remix EP. Από εκεί σου έχω και την σχεδόν dubstep εκτέλεση του 'Call Of The Wild' από τους Baby Monster. Nice.
THE REMIX
Όταν άκουσα για πρώτη φορά το τελευταίο σινγκλάκι της Lykke Li σάστισα. Σαφώς και δεν ενθουσιάστηκα γιατί πολύ απλά περίμενα κάτι διαφορετικό. Εκτίμησα βέβαια το ότι το χάρισε δωρεάν μέσω του site της (αν και αγόρασα φυσικά και το 7ιντσο με το χρυσαφί εξωφυλλάκι-καθρέφτη) και χάρηκα που δεν επαναπαύτηκε στα ίδια και στα ίδια, αλλά ως εκεί. Το θέμα όμως είναι ότι όσο πιο πολύ το άκουγα , τόσο πιο πολύ κολλούσα στην εθιστική, αρχέγονη, rock'n'roll γοητεία του. Την φαντάστηκα αφιονισμένη στην σκηνή ενός μικρού club να με κοιτάζει στα μάτια τραγουδώντας 'i 'm your prostitute' και ξαφνικά έίδα καθαρά. Ναι, είναι αναμφίβολα ένα από τα singles της χρονιάς και ο Mike D των Beastie Boys (υπομονή, αρχές της χρονιάς επιτέλους επιστρέφουν) του έβγαλε όλη την ροκιά αλλά όχι και την μαγκιά και του έβαλε υγρά σέξυ beats. Το 'Get Some' θα συμπεριλαμβάνεται στο νέο της album που θα λέγεται 'Wounded Rhymes' και θα κυκλοφορήσει με το καλό το 2011. Το βρίσκεις πρώτα στο remixologist.
Η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές πολύ σπάνια τα r'n'b τραγούδια γίνονται αξιοπρεπή house και συνήθως το αποτέλεσμα είναι περισσότερο deep και soulful και λιγότερο pumping. Εξαίρεση νομίζω πως αποτελεί η εκδοχή του Dirty South στο 'Hypnotize U' των N.E.R.D. που ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι από μόνο του (αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα singles του 2010). Ο Pharrell όπως σου έχω ξαναπεί ακούγεται φτυστός ο συγχωρεμένος Curtis Mayfield και το ευτύχημα είναι ότι ανεβάζοντας το tempo του τραγουδιού ο Αυστραλός remixer δεν κατέστρεψε αυτήν την αίσθηση. Οπωσδήποτε στα συν και το ότι το έκανε να μοιάζει σαν να προέρχεται απ' τους Daft Punk που έκαναν και την εντυπωσιακή παραγωγή του αυθεντικού. Ανάμεσα στις εκτελέσεις του single θα βρεις και άλλη μία εξίσου καλή από τον Alex Metric.
THE REMIX
Ο Greg Wilson αγαπάει την disco, το funk και την house ενώ επίσης τρελαίνεται να κόβει και να ράβει τραγούδια για τα dj sets του. Οι XX είναι οι Βρετανοί που προκάλεσαν αίσθηση με το περσινό ομώνυμο ντεμπούτο album τους που κέρδισε και το βραβείο Mercury. Η συνάντηση όπως ήταν αναμενόμενο ήταν συνάντηση κορυφής (lol). Το 'Night Time' ήταν από μόνο του ένα πανέμορφο, ονειρικό track και ο Greg απλά πρόσθεσε το cool, ντισκοειδές, ρυθμικό μέρος που κόλλησε τέλεια με τα ζαχαρωμένα φωνητικά της Romy Madley Croft. Όχι ακριβώς χορευτικό, όχι ακριβώς εμπορικό αλλά εντυπωσιακά όμορφο και απλό θα λατρευτεί απ' όσους έχουν ανοιχτά τ' αυτιά τους για κάτι ουσιαστικότερο από το επόμενο 'Last Summer'...
THE REMIX
Δεν θέλω ν' αρχίσω να σου μιλάω για τους Clash, αν και θα μπορούσα να το κάνω με τις ώρες - για παράδειγμα οι Θεσσαλονικείς ακόμη θυμούνται το φιάσκο της υποτιθέμενης συναυλίας τους στο λιμάνι. Πάντως είναι αδιαμφισβήτητο το ότι υπήρξαν πρωτοπόροι και ήταν punk ουσιαστικά και όχι επιφανειακά. Γι αυτό και δεν κώλωσαν να μπολιάσουν με disco τις ροκιές τους. Έτσι κέρδισαν κι εμένα τον πιτσιρικά, με κεφάτα, χορευτικά tracks σαν κι αυτό εδώ. Όταν βγήκε το 'Rock The Casbah' το 1982 έκανε πάταγο. Τί κι αν ήταν το τρίτο single μέσα απ' το 'Compat Rock'; Αγαπήθηκε, χορεύτηκε αλλά και διασκευάστηκε κατά κόρον (πιο γνωστή η εκτέλεση του Rachid Taha). Ο Joey Negro αποφάσισε να το εντιτάρει (ρεμιξάρει θα έλεγα) για να το εντάξει στα sets του κρατώντας πολλά κρουστά, λίγα φωνητικά και βέβαια το μαγικό σαξόφωνο. Απίθανο τότε, απίθανο και τώρα.
THE REMIX
Μου φαίνεται πως ο Leo Zero βάλθηκε να κάνει την hip-house μοδάτη. Ξανά. Μετά το remix του για τους Jungle Brothers (φοβερό) του μπήκε η ιδέα να αναμετρηθεί με το αξεπέραστο classic του θρύλου Afrika Bambataa - δεν τον αποκαλούν τυχαία 'νονό' η και 'παππού' του hip-hop. Το 'Planet Rock' όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1982 στην Tommy Boy ήταν τόσο πρωτοποριακό και αναζωογονητικό για την χορευτική μουσική ώστε ακόμα και σήμερα 28 χρόνια μετά να θεωρειται αξεπέραστο. Με το ένα πόδι στην μαύρη και με το άλλο στην ηλεκτρονική μουσική χρωστούσε πιο πολλά στους Kraftwerk απ' ότι στους Temptations και δεν αναγνωρίστηκε όσο του άξιζε στην εποχή του μένοντας ένα minor hit σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Βρετανός remixer σοφά κράτησε τα πράγματα κάπως minimal προσθέτοντας απλά ένα στακάτο house ρυθμικό κι ένα bassline βγαλμένο από τα πρώτα χρόνια της acid, συνεχίζοντας έτσι το άψογο σερί παραγωγών του.
THE REMIX
Το αυθεντικό 'Hurricane' ήταν μια παραγωγή του Tricky που είχε σαν αδελφάκι ένα επικό remix από τον Danny Tenaglia. Από τότε βέβαια που έγιναν αυτά πέρασε πάνω από μία δεκαετία μέχρι να μας τιμήσει τελικά η ντίβα και να βγάλει τον δίσκο της - είκοσι χρόνια μετά από τον αμέσως προηγούμενο! Ας είναι. Είναι έτσι κι αλλιώς η θεότερη Θεά (κι ας κινδυνεύω ν' ακουστώ σαν τον Ψινάκη). Μετά την Χάρη της έρχονται όλες οι άλλες. Όλες όμως. Ο Paul Heron και ο Alan X είναι Λονδρέζοι και αγαπούν κι αυτοί την Grace κι έτσι της έφτιαξαν ένα remix για το τραγούδι που αν και bootleg είναι τελείως επαγγελματικό. Από την εποχή που της έκαναν παραγωγή οι Clivilles & Cole είναι γνωστό ότι η house της πάει, και μάλιστα πολύ, οπότε θα απολαύσεις τα μάλα την εκτέλεσή τους. Ας ελπίσουμε μόνο να μην χρειαστεί να περάσουν άλλα 20 χρόνια για τον επόμενο δίσκο της...
THE REMIX
Οι Human League επέστρεψαν. ΟΙ HUMAN LEAGUE ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ. Το επιδραστικότερο σχήμα της electropop (μαζί με τους Orchestral Manoevres In The Dark) στις αρχές του 2011 θα κυκλοφορήσει το νέο του album στην θρυλική Wall Of Sound. Μπορεί να έχουν μείνει εδώ και αρκετά χρόνια μόνο ο Phil Oakey και τα κορίτσια του στο συγκρότημα αλλά αυτό δεν έχει καμμία σημασία γιατί εξακολουθούν να φτιάχνουν μουσική που συναρπάζει. Το 'Night People' είναι το πρώτο δείγμα της νέας τους δουλειάς και ανάμεσα στις εκτελέσεις που μόλις σήμερα πήρα στα χέρια μου (το πρώτο promo cd-r του πουλήθηκε στο eBay για κάτι παραπάνω από 400 ευρώ!!!) ξεχώρισα αυτήν των Βρετανών Emperor Machine - κι ας είναι για μήνυση απ' τον Giorgio Moroder όπως γράφουν οι fans σε διάφορα blogs - γι αυτό και το επέλεξα για remix of the day. Καλό μας μήνα!
THE REMIX
