Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν; Και τί γίνεται με τους pop stars; Ο Jimmy Somerville είναι ανενεργός δισκογραφικά εδώ αρκετά χρόνια και έχει να γνωρίσει επιτυχία ακόμη περισσότερα - ούτε η διασκευή του στο 'Can' t Take My Eyes Off You' έκανε κάτι (κι αν είναι κάποιος που παίζει τις διασκευές στα δάχτυλα του ενός χεριού, αυτός είναι ο potatohead). Πριν από μερικές εβδομάδες κυκλοφόρησε μόνο στην Γαλλία ένα EP με τέσσερα τραγούδια με τίτλο 'Bright Thing' και μόλις τώρα βγήκε το remix αδελφάκι του. Η εκτέλεση του Γάλλου Julien Chaptal στο 'Freak' είναι funky, ηλεκτρονική και club-friendly με επαναλαμβανόμενα φωνητικά και διαστημικά εφέ. Ποτέ ξανά ο τραγουδιστής των Bronski Beat και των Communards δεν ακούστηκε τόσο σύγχρονος!
THE REMIX
Όπως καταλαβαίνεις οι Drop Out Orchestra, που έκαναν το ποδαρικό στο remixologist, νιώθουν την ανάσα μου στον σβέρκο τους. Τους παρακολουθώ από κοντά και θεωρώ ότι είναι από τους καλύτερους παραγωγούς σήμερα και είναι καθαρά θέμα χρόνου μέχρι να κληθούν από κάποια μεγάλη εταιρία για να κάνουν παραγωγή σε κάποιον star της. Μέχρι τότε ακονίζουν τα μαχαίρια τους και ξεσκονίζουν τα ντουλάπια τους, μαθαίνοντας στους νέους ποιοι είναι οι Cortex για παράδειγμα - eighties συγκρότημα από την Σουηδία που postpunk-οφέρνει. Αλλιώς δεν θα είχα ιδέα ούτε κι εγώ για το 'The Freaks' και τους δημιουργούς του - και χαίρομαι για την αφορμή που μού 'δωσαν για να ψάξω την δισκογραφία τους. Όσο για το εν λόγω remix τους... Disco perfection. Απλά.
THE REMIX
Το 'Long Train Running' έχει αποδείξει την αξία του σαν τραγούδι ξεπερνώντας τον σκόπελο του χρόνου και γνωρίζοντας δεκάδες διασκευές από το 1973 που το πρωτοτραγούδησαν οι Doobie Brothers. Εμένα μου άρεσε και η εκτέλεση των Bananarama με την συμμετοχή των Gypsy Kings στην flamenco κιθάρα (sooooo camp!) αλλά η version του 1982 από τους Ιταλούς Traks είναι αυτή που θεωρείται σχεδόν το ίδιο κλασική με την αυθεντική. Πριν από μια-δυο εβδομάδες βρήκα ένα πακέτο με καινούργια remixes του, στο οποίο δεν έδωσα και πολύ σημασία γιατί δεν μ' εντυπωσίασε κάτι μέσα από εκεί. Ο Jamie Lewis όμως είναι ένας από τους καλύτερους house παραγωγούς και τελευταία νομίζω ότι ψιλοκόλλησα με την εκτέλεσή του - ή μήπως απλά μου είχε λείψει το τραγούδι;
THE REMIX
Βασικά η Adele είναι από τις μεγαλύτερες φωνές που υπάρχουν σήμερα και μαζί με την Beth Ditto οι μόνες εύσωμες νέες τραγουδίστριες - πράγμα που δείχνει ότι ένα ρατσιστικό θεματάκι το έχει η μουσική βιομηχανία. Χαίρομαι τόσο πολύ που επιτέλους κάνει και chart επιτυχία μ' αυτό το υπέροχο τραγούδι. Το remix των Villa - που ξεκίνησαν σαν τρίο αλλά, απ' ότι φαίνεται, το Αεροπλανικό μικρόβιο της φαγωμάρας μετά την επιτυχία υπάρχει παντού - ήταν κάτι που έψαχνε κόσμος και ντουνιάς από τότε που άκουσε ένα μικρό απόσπασμα στην σελίδα τους στο soundcloud. Εννοείται μαζί κι εγώ. Είναι ένα από τα singles της χρονιάς και τώρα απέκτησε κι ένα από τα remixes της χρονιάς, ιδανικό αδερφάκι της εκτέλεσης του Jamie XX. Απλά δεν μπορούσε να λέιπει από εδώ - και το σημαντικότερο, σου το έχω σε 320kbps, ριπαρισμένο από cd.
THE REMIX
Λίγες είναι οι δισκογραφικές εταιρίες σήμερα που έχουν τέτοιο αντίκτυπο στους bloggers που διαμορφώνουν τάσεις, όπως η Neon Gold. Στην Ευρώπη μπορεί να ντηλάρει το υλικό της μόνο το λονδρέζικο Pure Groove, αλλά αυτό δεν επηρεάζει απ' ότι φαίνεται στο ελάχιστο τους fans που θέλουν ν' αποκτήσουν πάση θυσία τα υπέροχης αισθητικής δισκάκια της! Η Spark είναι το πιο πρόσφατο απόκτημά της και το 'Revolving' το πρώτο της single που κυκλοφόρησε πριν τις γιορτές σ' ένα 7ιντσο από ολόλευκο βινύλιο (τόσο φετιχιστικό!). Η καλύτερη εκτέλεση μέχρι σήμερα ήταν αυτή του Monsieur Adi - μόνο με έγχορδα, εντελώς σινεμαδένια - μέχρι που άκουσα την καινούργια που έκανε ο Mike Skinner ή αλλιώς Streets. Σχεδόν ντουέτο, με βρώμικα beats που δικαιολογούν το όνομα του σχήματός του, είναι εντυπωσιακή κι έτσι παίρνει τον τίτλο του remix της ημέρας!
THE REMIX
Είναι λίγο σουρεάλ αυτο που μόλις συνειδητοποίησα: βλέπω (ή καλύτερα ακούω, μιας κι έχω την τιβί χαμηλά στο background) την 'Μηχανή Του Χρόνου' που έχει αφιέρωμα στον Καζαντζίδη - ο οποίος δεν μου άρεσε ποτέ (πάντα προτιμούσα τον Μπιθικώτση) - ενώ ετοιμάζομαι να γράψω διάφορα για το πόσο προχώ είναι η Roisin Murphy, πόσο fashion icon και τέτοια. Γελοίο, ε; Κακιά συνήθεια να τα κάνω όλα ταυτόχρονα. Πάντως το χρυσό κορίτσι των Moloko μου έλειψε τρελά. Μόλις δύο σινγκλάκια μέσα στο 2010! Χαλάλι της όμως και δικαιολογημένη γιατί ήθελε να απολαύσει την εμπειρία της μητρότητας. Η συνεργασία της με τον Ολλανδό Mason στο 'Boadicea' είναι νομίζω ότι καλύτερο έχει κάνει από τότε που έφυγε απ' την EMI. Αυτό το νέο remix των Evil Nine του ανεβάζει τον ρυθμό και το κάνει να πάλλεται ψηφιακά και ταυτόχρονα με τον ρυθμό του αστικού τοπίου. Harder, better, faster, stronger...
THE REMIX
Ότι ο Sean Puffy Combs περνάει μια κρίση τα τελευταία χρόνια, την περνάει. Απανωτές αλλαγές στο όνομά του (τύφλα νά 'χει ο Prince), μουσικά σκαμπανεβάσματα, προσωπική ζωή άνω-κάτω και πάει λέγοντας. Το πρώην στεφάνι της Mary J.Blige είναι από τους πρωτοπόρους της μαύρης μουσικής αλλά κάτι δεν πάει καλά μ' αυτόν. Ευτυχώς όμως, στο album του 'Last Train To Paris' μαζί με τους Dirty Money, μοιάζει να ξαναβρίσκει τον εαυτό του. Σφριγηλά beats και ευκολομνημόνευτες μελωδίες, αυτή είναι η μαγική r'n'b συνταγή. Το νέο του single είναι το 'Coming Home' και το remix του από τον Dirty South (ο οποίος επιτέλους κατάφερε να δημιουργήσει τον ολόδικό του ήχο σαν παραγωγός) είναι ηλεκτρονικό, εμπορικό, house στα καλύτερά του!
THE REMIX
Η ικανότητα του David Lynch να μετατρέπει τα όνειρά του σε εικόνες, έστω και εφιαλτικές, είναι νομίζω αδιαμφισβήτητη. Το σινεμά του βέβαια είναι τόσο ιδιότροπο, ονειρικό και ιδιοσυγκρασιακό, που χωρίζει το κοινό του αυτομάτως σε φανατικούς οπαδούς και ορκισμένους εχθρούς. Όποιος δεν μπορεί να καταλάβει τις ταινίες του, πολύ αμφιβάλλω αν θα κατανοήσει την μουσική του. Και σ' αυτόν τον χώρο βέβαια ο δημιουργός του σύμπαντος του 'Twin Peaks' δεν είναι καινούργιος. Οι εφιαλτικοί ήχοι του 'Eraserhead', αναπόσπαστο κομμάτι του φιλμικού του σύμπαντος, ήταν δικοί του - έστω κι αν δεν εννοείς έτσι εσύ την μουσική. Ο διάσημος σκηνοθέτης μόλις κυκλοφόρησε ένα EP με διάφορα remixes δύο νέων τραγουδιών του. Σ' αυτό θα συναντήσεις, μεταξύ άλλων, τους Underworld, τον Sasha, τους Boys Noize και τον Νορβηγό Diskjokke με αυτήν την cosmic disco (αν και σιχαίνομαι τον όρο) εκτέλεση του 'Good Day Today' - ψάξε ν' ακούσεις και την original version του που είναι πολύ πιο pop απ' ότι φαντάζεσαι (πολύ όμως!).
THE REMIX
Κι εσύ βρε κορίτσι μου... Μα 'S&M'; Εκτός αν ήθελες να μιλήσεις για τα καραμελάκια και μπερδεύτηκες με τα αρχικά. Άντε μετά ο κόσμος να μην το συνδυάσει με την περιπέτειά σου με τον Chris Brown - ή ίσως ακριβώς αυτό θέλεις κι εσύ; Νέο single για την Rihanna, καυτό και φλογερό σαν το χρώμα των μαλλιών της, νομίζω πως θα γίνει hit και μου αρέσει πολύ περισσότερο από το 'What' s My Name?' με τον Drake. Τα πρώτα (γιατί είμαι σίγουρος πως θ' ακολουθήσουν άπειρα) remixes είναι από τον Sidney Samson, τον Dave Aude, τον Joe Bermudez μαζί με τον Chico. Ο riversidemotherfucker Ολλανδός κάνει αντικειμενικά καλές δουλειές - αν βγάλεις απ' αυτές το βίου-βίου του λεγόμενου (όχι τυχαία) dutch sound. Εδώ έχει μαλακώσει κάπως το στυλ του ή απλά εγώ έχω αρχίσει να το συνηθίζω; Βάλ' το στην κατηγορία 'ένοχες απολαύσεις'...
THE REMIX
Οι Magnetic Man αποτελούνται από τον Benga, τον Artwork και τον Skream, θεωρούνται θρύλοι της dubstep σύμφωνα με το BBC και κυκλοφόρησαν πριν από λίγο καιρό το ομώνυμο ντεμπούτο album τους αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές. Για να μην σου λέω πράγματα που δεν αισθάνομαι και δεν πιστεύω, εμένα το είδος δεν μ' αρέσει αλλά μπορώ ν' αναγνωρίσω το ότι τα παιδιά είναι εξαιρετικά. Το 'Getting Nowhere' θα είναι το νέο τους single και φιλοξενεί στα φωνητικά τον βελούδινο John Legend - εξαιτίας του νομίζω μου άρεσε και το τραγούδι. Το remix του Skream (δηλαδή του ενός εκ του συγκροτήματος και υπεύθυνου για την απόλυτη εκτέλεση του 'In For The Kill' των La Roux), είναι λιγότερο... dubstep απ' ότι θα περίμενες, με παθιασμένα beats που το κάνουν να τρέχει με χίλια!!
THE REMIX
Έτοιμος είμαι να ξεκινήσω κι ένα νέο, τέταρτο, blog. Μην το γελάς καθόλου. Κάτι που έχει να κάνει με το editing. Τόσοι σπουδαίοι editors (lol) υπάρχουν εκεί έξω, τόσοι ταλαντούχοι παραγωγοί in-the-making που προσπαθούν να προσθέσουν αυτό έξτρα... κάτι στα sets τους κι έτσι προσθέτουν beats, κόβουν, ράβουν και φτιάχνουν καλολουστραρισμένες νέες εκτελέσεις αγαπημένων τραγουδιών. Το 'Let' s Dance' του Θεού David Bowie (πότε θα βγει επιτέλους το νέο του album;) είναι ένα από τα τραγούδια που έχω ακούσει σε μυριάδες εκδοχές αλλά καμμιά δεν είναι σαν των Slim και Tal ή αλλιώς The Sly Players. Βαρβάτα beats, acid μπουρμπουλήθρες και φωνητικά τόσα, όσα. Αυτό είναι το καλύτερο remix. Ναι, ακόμη κι απ' αυτό του Dimitri From Paris.
THE REMIX
Λατρεύω την ελαφρότητα και το εφήμερο (συνήθως) της pop των καταλόγων επιτυχιών αλλά ποτέ δεν κατάλαβα την υστερία με την Britney Spears - αν και της αναγνωρίζω την διάρκεια στην ζούγκλα της showbiz. Καλύτερό της τραγούδι θεωρώ το 'I' m A Slave For You' (έτσι για να ξέρεις) αλλά μία ευχάριστη έκπληξη ήταν και το 'Hold It Against Me' που κοιτάζει τις υπόλοιπες σταρλετίτσες αφ' υψηλού μιας και βρίσκεται αυτές τις μέρες στην κορυφή των charts παγκοσμίως. Μου άρεσε βασικά λόγω ρεφρέν (τόσο disco, τόσο eighties) και λόγω dubstep breakdown (πανέξυπνο). Έτσι αφορμή έψαχνα για να το βάλω εδώ και την βρήκα στο remix του Νορβηγού Cosmic Dawn. Εξαφάνισε τα, σχεδόν techno, χαρακτηριστικά του original και το έκανε ένα πιο ανάλαφρο χαουζάκι. Ευτυχώς κράτησε το breakdown όπως στο κανονικό και... voila η καλύτερη (και unreleased παρακαλώ) εκτέλεση απ' όλες ως τώρα!
THE REMIX
"Ο καλός ο μύλος όλα τ' αλέθει", λέει ο φίλος μου Δ αλλά φυσικά εννοεί αυτό που κατάλαβες και δεν μιλάει για τον γνωστό Mylo (ο οποίος επίσης όλα τ' αλέθει τελευταία - lol). Ο μάγος της σύγχρονης electronica μετά το μικρό break που έκανε για κάποια χρόνια΄μετά την εντυπωσιακή του είσοδο στην μουσική βιομηχανία, επανήλθε δυναμικά εδώ και λίγους μήνες με remixes για τους Villa, τον Bryan Ferry και μόλις τώρα για τους Cut Copy. Οι Αυστραλοί θα κυκλοφορήσουν τον τρίτο δίσκο τους τον Φλεβάρη αλλά το 'Zonoscope' έχει ήδη διαρρεύσει (καταραμένα leaks, από την μουσική μέχρι την πολιτική!) και το βρήκα μια ιδέα κατώτερο των προσδοκιών μου. Πρώτο single μέσα απ' αυτό το 'Take Me Over' που δεν εντυπωσιάζει στην original μορφή του αλλά έχει φοβερά remixes από τους Flight Facilities, τους Azari & III και τον Mylo που με τις ατάρι μπασογραμές και τα διπλά του handclaps, με κάνει να ανυπομονώ για το νέο του album!
THE REMIX
Τον Armin Van Buuren δεν τον λες και αδυναμία μου. Γενικώς. Δεν μπορώ με τίποτα αυτά τα μελωδικά eurotranceprog-ειδή του. Κι όταν ακούω επιχειρήματα του τύπου 'μα, ψηφίστηκε στο τάδε νούμερο στο chart του περιοδικού dj!' έχω να απαντήσω ένα ηχηρότατο 'χέστηκα'! Η Sophie Ellis Bextor απ' την άλλη είναι αδυναμία μου και η εξαίρεση στον κανόνα που θέλει τα μοντέλα που δοκιμάζονται σε άλλους χώρους να είναι ατάλαντα. Ε, αυτή δεν είναι. Η συνεργασία τους ήταν ένα χαριτωμένο τραγούδι που όμως δεν ήταν αυτό που ήλπιζα (κάτι άλλο; χαζομάρα μου, i know). Μόλις κυκλοφόρησε όμως στην Ιταλία ένα νέο πακέτο με remixes, απ' το οποίο ξεχώρισα το πιο housey απ' όλα, δηλαδή αυτό του Nicola Fasano (βλέπε Pitbull - αλλά μην σκιάζεσαι) και του Steve Forest. Εμπορικό(τατο) αλλά nice.
THE REMIX
Τι να πρωτογράψω για τον Quincy Jones κι από που να το πιάσω το θέμα... Κι εγώ, μην νομίζεις, υπάρχουν δουλειές του που τώρα τις ανακαλύπτω. Τεράστιος καλλιτέχνης, σωστός θησαυρός για την μουσική! Σαν παραγωγός έχει βάλει την σφραγίδα του από το θρυλικό jazz album της Νάνας Μούσχουρη στην Νέα-Υόρκη μέχρι το 'Thriller' του Michael Jackson (πώς να μην αναφέρει κανείς τον πιο εωπώλητο δίσκο όλων των εποχών;), ενώ έχει και αρκετούς προσωπικούς δίσκους με την συμμετοχή αγαπημένων του φίλων. Το 'The Secret Garden' είναι από το 'Back On The Block' του 1989 και συμμετέχουν σ' αυτό ο Barry White, ο James Ingram και ο Al.B.Sure. Ο Martin Faltin είναι ένας Σουηδός dj και παραγωγός που δοκίμασε να το μετατρέψει από μια ερωτική μπαλάντα που ήταν, σ' ένα smooth χαουζάκι. Και τα κατάφερε.
THE REMIX
Η ιδέα πάρα πολύ απλή. Σου λέει ο Damon Albarn, εφόσον είμαστε μια καρτούν μπάντα μπορούμε να έχουμε όσα φανταστικά μέλη θέλουμε. Προσθέτουμε, αφαιρούμε, δημιουργούμε εικονικές αποχωρήσεις ή καβγάδες και κρατάμε ζεστό το ενδιαφέρον των fans. Έληξε ο διαγωνισμός που προκήρηξε το δημοφιλές virtual συγκρότημα για τον σχεδιασμό του Evangelist όπως θα λέγεται ο πέμπτος Gorillaz, νικητής ήταν ο Jirouta και το αποτέλεσμα το βλέπεις στην photo (έτσι όπως το επανασχεδίασε φυσικά ο Jamie Hewlett). Μουσικά τώρα, το 'Empire Ants' με την συμμετοχή των Σουηδών Little Dragon που υπήρχε στο 'Plastic Beach', έγινε ένα δεν-έχω-λόγια-να-το-περιγράψω αριστούργημα, δροσερό σαν παγωμένη λεμονάδα ένα καλοκαιρινό απόγευμα, γιατί ακριβώς αυτό θα νοσταλγήσεις ακούγοντάς το: καλοκαίρι!
THE REMIX
Στην δεκαετία του ογδόντα είχαμε τον Ιταλό 'Paninaro', ίσως στα tens να έχουμε τον 'Spanish Teenager', σύμφωνα με τον Νεοϋορκέζο Casey Spooner των avant-garde Fischerspooner. Τι μπορεί να σημαίνει ο στίχος 'i wanna be a spanish teenager', είναι κάτι που μόνο αυτός γνωρίζει. Το τραγούδι είναι μέσα απ' το πρώτο προσωπικό του album 'Adult Contemporary' και ξεκινάω απ' το δεδομένο του ότι η καλύτερη εκτέλεση απ' όσες έχω ακούσει και πιθανότατα θ' ακούσω, είναι του φίλου Tareq. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με την αλληλεγγύη της εγχώριας electronica αλλά είναι αλήθεια. Ο (εξαφανισμένος τελευταία) Derrick Carter με το καινούργιο του remix απλά του αφαιρεί φωνητικά και το κάνει πιο σκληρό και πιο housey...
THE REMIX
Η ιδέα της σύμπραξης ενός Γάλλου, ενός Αργεντινού κι ενός Ελβετού, πάνω σ' ένα project με θέμα τα tango και την ηλεκτρονική τους προσέγγιση, στα τέλη των nineties φάνταζε τουλάχιστον περίεργο έως εξωπραγματικό. Να όμως που ο Philip Cohen Solal, ο Eduardo Makaroff και ο Christoph H.Muller τα κατάφεραν και έφτιαξαν ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά συγκροτήματα, τους Gotan Project. Το τελευταίο τους album με τίτλο 'Tango 0.3' απλά το επιβεβαίωσε. Στην Αμερική πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένα remix EP με άλλες εκδοχές κάποιων τραγουδιών του δίσκου από ετερόκλητους παραγωγούς όπως οι Ame και ο Michel Cleis. Η μίξη του τελευταίου στο 'Panamericana' παντρεύει τέλεια τα tribal beats με τον ήχο του tango και ντεμπουτάρισε στον Πέτρο τον Καμπάνα κάνοντας κόσμο να ξεροσταλιάζει στα forums για ένα link. Ολόδικό σου σήμερα στο remixologist.
THE REMIX
Το 'Swim' του Caribou το συναντούσες κυριολεκτικά σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα albums του 2010, κάθε εντύπου που σέβεται τον εαυτό του. Δεν μου το βγάζεις όμως απ' το μυαλό ότι ο βασικός λόγος ήταν το εντυπωσιακό 'Odessa' - αν και, για να μην τον αδικήσω, πιστεύω πως υπήρχαν κι άλλα καλά τραγούδια μέσα. Το 'Jamelia' με τα φωνητικά του Luke Lalonde των Born Ruffians ήταν οπωσδήποτε ένα απ' αυτά. Το remix του Βραζιλιάνου Andre Sobota είναι bootleg, που σημαίνει χωρίς την άδεια του καλλιτέχνη και της εταιρίας, κάτι σαν κι αυτά που κάνω εγώ αλλά και χιλιάδες άλλοι bedroom djs και παραγωγοί σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Η house εκτέλεσή του είναι απρόβλεπτα ευχάριστη και επαγγελματική και είμαι πολύ περίεργος για το αν θα αρέσει στον κο.Daniel Victor Snaith (όπως είναι το πραγματικό του όνομα)...
THE REMIX
Το 'Touch Me' του Rui Da Silva κυκλοφόρησε το 2000 και θεωρήθηκε (όχι άδικα) instant classic κερδίζοντας μεταξύ άλλων το βραβείο του καλύτερου χορευτικού τραγουδιού για το 2001 σύμφωνα με το Muzik (φανταστικό περιοδικό, ακόμα μου λείπει!) και πουλώντας πάνω από 300.000 αντίτυπα. Η συνέχεια δυστυχώς δεν ήταν εξίσου εντυπωσιακή κι έτσι ο Πορτογάλος dj έμεινε στην ιστορία σαν ένας ακόμη one hit wonder. Από τότε το τραγούδι ξανακυκλοφόρησε σε διάφορα remixes, ενώ η ερμηνεύτριά του Cassandra Wilson πρότεινε την δική της εκδοχή το 2006, δυστυχώς με μέτρια απήχηση. Δεκέμβρης του 2010 και ο δημιουργός του φτιάχνει μια ολοκαινούργια, ακουστική εκτέλεση, παιγμένη με φυσικά όργανα, δίνοντας στο τραγούδι μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Δικαίως νομίζω κερδίζει τον τίτλο του remix of the day.
THE REMIX
Είδα τους Ladytron live στο Sonar στην Βαρκελώνη πριν από αρκετά χρόνια αλλά δεν τους είδα όταν ήρθαν στην Θεσσαλονίκη, δεν είναι αστείο; Ξεκίνησαν εντυπωσιακά όντας από τους πρώτους που αναβίωσαν την τιμημένη eighties ηλεκτρονική σκηνή και μάλιστα με αρκετή επιτυχία την οποία δεν θα έλεγα πως εξαργύρωσαν στο ακέραιο - θα μπορούσαν να γίνουν η πιο 'it' μπάντα των τελευταίων χρόνων. Πάντως τα δύο αγαπημένα ζευγάρια από το Liverpool μας χάρισαν μερικές αξέχαστες pop στιγμές που δεν περιορίζονται στο 'Playgirl' και γι αυτό ετοιμάζονται να βγάλουν κι ένα 'Greatest Hits' album. Τους αξίζει. Το 'Ace Of Hz' είναι το single προπομπός του που κυκλοφόρησε μόλις σήμερα με remixes απ' τον Tiesto (σκληρό αλλά πάλι, τί περίμενες;) κι απ' τους Λονδρέζους Punks Jump Up που μπορεί αφαίρεσαν κάτι απ' την αναλογική νοσταλγία του αυθεντικού αλλά πρόσθεσαν μερικά ωραιότατατα σούπερ-groovy στοιχεία.
THE REMIX
Τι ήταν κι αυτό σήμερα... Από το πρωί τα μισά blogs είχαν πάθει παροξυσμό με το νέο single της πάλαι ποτέ πριγκήπισσας της pop Britney Spears (που είναι καταπληκτικό - δεν κάνω πλάκα, είναι παλιομοδίτικα ντισκοειδές και ότι καλύτερο άκουσα δικό της από την εποχή του 'Womanizer') και τα άλλα μισά με το remix του Magician στο νέο single της Σουηδέζας Lykke Li. Ουσιαστικά αποτελεί την πρώτη παραγωγή του Stephen Fasano από τότε που έφυγε (ή τον έφυγαν) απ' τους Aeroplane, μιας και το remix του στους Aikiu πρόκειται να κυκλοφορήσει μετά από το 'I Follow Rivers'. Και για τους δύο σου έχω ξαναμιλήσει οπότε θ' αφήσω εδώ την μουσική να μιλήσει από μόνη της. Εγώ απλά σου τονίζω ότι αυτό το piano-disco (κατά το piano-house) είναι ότι καλύτερο άκουσα εδώ και αρκετούς μήνες και είμαι κάτι παραπάνω άπό σίγουρος ότι πρόκειται για ένα από τα πέντε καλύτερα singles του 2011! Κι έχουμε ακόμα Γενάρη...
THE REMIX
Μεγάλο κεφάλαιο οι Erasure στην μουσική κι αυτό όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι απλά εμπαθής. Δεν θα μιλήσω για την μουσική και το ταλέντο του Vince Clarke και του Andy Bell τα οποία θεωρώ πως είναι δεδομένα ακόμη και σε πεντάχρονα. Θα σου πω όμως για το πόσο πρωτοποριακό και επικίνδυνο για την καριέρα ήταν πίσω στο 1985 για κάποιον ομοφυλόφιλο καλλιτέχνη να το παραδεχτεί δημόσια και μάλιστα να μην διστάσει να αυτοσαρκαστεί με μια σειρά φωτογραφιών (στο Smash Hits για παράδειγμα, με κόκκινες γόβες, μαύρο κορμάκι και καλσόν). Εκτός απ' τον Andy δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν άλλο με τόσο θάρρος και ειλικρίνεια. Να σου θυμίσω ότι ακόμη και οι Pet Shop Boys δείλιαζαν για χρόνια μέχρι να κάνουν το outing - που τελικά τους στοίχισε την καριέρα τους στην Αμερική.
Αυτά περί gay ακτιβισμού. Το 'Always' είναι από τα πιο αγαπημένα τραγούδια τους και ο νεαρός Λονδρέζος Rival-Re του έκανε ένα dubstep remix που άρεσε τόσο πολύ στο fan club του συγκροτήματος που το συμπεριέλαβαν στο newsletter της εβδομάδας.
THE REMIX
Είναι απίστευτο αλλά ποτέ δεν έχω βάλει 3 remix ενός παραγωγού σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα σε κάποιο blog μου. Με τον Jamie XX αυτό ανατράπηκε. Τρία remixes σε μία μόλις εβδομάδα. Τί να κάνω, εγώ φταίω; Όχι άκου την σκαμμένη από τις εμπειρίες, το αλκοόλ και τα χρόνια φωνή του γέροντα Gil Scott-Heron, πόσο παράδοξα και τελικά πόσο υπέροχα δένει με την αφαιρετική piano-house παραγωγή του πιο hot αυτήν την στιγμή παραγωγού του πλανήτη. Και μετά (αν δεν είσαι απ' τα παιδιά που απλά στοιβάζουν mp3' s στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή τους αλλά αγαπάς πραγματικά και παράφορα την μουσική και λυγίζεις σαν κλαράκι μπροστά σ' έναν γυαλιστερό δίσκο βινυλίου) αγόρασε και το διπλό, χρωματιστό παρακαλώ, album της συνεργασίας τους, με τίτλο 'We' re New In Here' που περιλαμβάνει και τις instrumental εκδοχές των τραγουδιών, όπως έκανα μόλις κι εγώ.
THE REMIX
Και ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν το funk. Ρωτάς επίδοξους djs τι μουσική παίζουν στα μαγαζιά που δουλεύουν και σου απαντούν funk. Με τον σνομπισμό της αμάθειας βέβαια εννοούν μόνο περίεργα, ψαγμένα, remixes και live που θα έκαναν ακόμη και τον Keb Darge να ξύνει αμήχανα τον κρόταφό του αναρωτόμενος περί τίνος πρόκειται. Σιγά μην βάλουν James Brown. Αυτοί θέλουν να κάνουν την διαφορά. Κοκκορεύονται ότι ανακάλυψαν πρώτοι τον Parov Stelar και πίνουν νερό στ' όνομα των Kraak & Smaak. Αρχοντοχωριάτες. Τά 'πα και ξαλάφρωσα (αμαρτία εξομολογουμένη...). Ο Darwin Deez είναι ένας βαρεμένος Νεοϋορκέζος τυπάς της εγχώριας indie σκηνής και το 'Bad Day' του στα χέρια των Kraak & Smaak (που λέγαμε) γίνεται ένα μελωδικό, σύγχρονο, radio-friendly, εεερμ... funk που θα σε κερδίσει αμέσως.
THE REMIX
Πότε θα γίνουν οι Chromeo super-stars, μου λες; Μέσα στο 2010 δεν υπήρχε ούτε ένα blog που να μην ασχολήθηκε μαζί τους. Ούτε ένα όμως. Αρέσουν σε όλους, έχουν ήχο που παραπέμπει στο ογδόντα (που ξαφνικά είναι ο ήχος του μέλλοντος) κι έχουν υπερβολικά πιασάρικα τραγούδια. Μέχρι τώρα πάντως τζίφος. Ίσως αλλάξει κάτι με το νέο τους single 'Hot Mess' στο οποίο συνεργάζονται με τους La Roux (κι όσο μου άρεσαν όταν ξεκίνησαν, τόσο ξινίζομαι πλέον μαζί τους μετά τις κατά καιρούς δηλώσεις της Elly Jackson). Κι αν η single version δεν σου ήταν αρκετή, άκουσε τώρα και το εκρηκτικό disco-house remix του τραγουδιού από τους Duck Sauce που είναι hot αλλά σίγουρα όχι mess - ειδικά μετά την τεράστια επιτυχία του 'Barbra Streisand'.
THE REMIX
Δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ δεν έχω καθόλου κολλήματα στην μουσική (αν και πιουρίστας). Πεθαίνω για απρόβλεπτα πράγματα, για πρόκληση, για ιδέες που μοιάζουν παρανοϊκές. Όπως το να μεταμορφώσει κάποιος το 'Pretty Vacant' των εκρηκτικών Sex Pistols σ' ένα φλεγόμενο disco. Οι Drop Out Orchestra που έκαναν ποδαρικό στο remixologist είχαν τ' αρχίδια να το δοκιμάσουν και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο το ότι θ' ακούσουν τα εξ' αμάξης για αυτήν τους την επιλογή. Κι εγώ σκέφτομαι: γιατί να τρελαίνεται κάποιος με τους Clash που έσπασαν τις φόρμες και νομιμοποίησαν κατά κάποιον τρόπο την ντίσκο μουσική στους ροκάδες και θα πρέπει να αφορίσουν αυτό το υπέροχο, 11λεπτο rework των εμπνευσμένων Σουηδών;
THE REMIX
Το 'Illumination' των Αυστραλών Miami Horror είναι ένα από τα καλύτερα albums της περασμένης χρονιάς, χωρίς μάλιστα να σε αναγκάζει να διαβείς το κατώφλι της κόλασης για να το εκτιμήσεις. Επιτέλους ένας αισιόδοξος δίσκος, κάτι που θα σε κάνει να χαμογελάσεις, να φλερτάρεις, να χορέψεις! Αγόρασέ τον - αν δεν το έχεις κάνει ήδη - και παρακολούθησε τα singles μέσα απ' αυτό να βγαίνουν το ένα πίσω από το άλλο. Το 'Holidays' ήταν ένα απ' τα highlights του και στην φρέσκια αυτή εκτέλεση του Sam Sparro και των Golden Touch επικυρώνει το πάντρεμα της νέας σχολής με την παλιά, σαμπλάροντας Luther Vandross. Είτε προτιμάς nu-disco είτε disco σκέτο το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: εκλεπτυσμένη χορευτική pop για καλόγουστους ακροατές.
THE REMIX
Πως έρχονται καμμιά φορά τα πράγματα... Μόλις χθες σου έλεγα για τον Jamie XX των XX και για την εκτέλεσή του στο 'Rolling In The Deep' της Adele που είναι το ιερό δισκοπότηρο των hipsters αυτές τις μέρες και να που σήμερα σου το βρήκα και αποτελεί το remix of the day. Η Adele είναι μια φωνάρα (αν και οι όποιες συγκρίσεις με την Alison Moyet στην αρχή της καριέρας της είχαν σαν βάση μόνο τα έξτρα κιλά και ήταν κάπως ατυχείς) και η απόδειξη του ότι ακόμα και σήμερα δεν χρειάζεται να είσαι Φουρέιρα για να κάνεις καριέρα (έξω - lol). Στην Ελλάδα τα ραδιόφωνα κοιμούνται ακόμη τον ύπνο του δικαίου αλλά κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν. Πάντα ξυπνάνε. Αυτό το remix του τελευταίου της single πάντως με τα διπλά handclaps και το gospel feeling είναι πολύ απλά το πρώτο αριστούργημα του 2011 και το βρίσκεις αποκλειστικά στο remixologist.
THE REMIX
FaultyDL είναι μόνο ο Νεοϋορκέζος Drew Lustman. Βλέπει την μουσική όπως βλέπαμε εμείς στο Δημοτικό την χειροτεχνία και σκαρώνει τραγούδια με αναφορές στο ska, στην house, στην soul, στο garage, στο dubstep με μπόλικες δόσεις ψυχεδέλειας και γνήσιας καλλιτεχνικής αβανγκαρντιάς. Το 'Hip Love' δέχεται του φιλί του υπερδημοφιλούς Jamie XX των, ερμ, XX ο οποίος κάνει το ένα remix πίσω από το άλλο (ανυπομονώ γι' αυτό στο καινούργιο τραγούδι της Adele). Μπασομπουρμουλήθρες και ακουστικές κιθάρες σε ίσες ποσότητες φτιάχνουν ένα ιδιοσυγκρασιακό χαρμάνι εντελώς ιδιαίτερο και φευγάτο. Η εκτέλεση έγινε πέρυσι αλλά μόλις τώρα τυπώθηκε σε 12ιντσο και την αποκτούμε επιτέλους κι εμείς!
THE REMIX
Πρωτοχρονιά σήμερα και το μόνο πράγμα που εύχομαι για το 2011 είναι απλά να αποδειχθεί καλύτερο από το 2010. Δεν θα είναι. Δεν είμαι απαισιόδοξος και δεν κάνω την Κασσάνδρα αλλά νομίζω ότι τώρα αρχίζουν τα δύσκολα - και δεν μιλάω μόνο για τον οικονομικό τομέα. Δεν θέλω να βαρύνω το κλίμα περισσότερο χρονιάρες μέρες, ούτε να σε δυσκολέψω στην κατάποση της γαλοπούλας οπότε περνάω στο 'ψητό' το οποίο φυσικά και είναι εορταστικό. Το 'Fever' (που έγραψε ο Otis Blackwell) το γνωρίζεις σίγουρα σαν επιτυχία της Peggy Lee αλλά στην πραγματικότητα το είπε πρώτος δύο χρόνια νωρίτερα ο Little Willie John. Το τραγούδι έκτοτε διασκευάστηκε αμέτρητες φορές ενώ δεν γνωρίζουν πολλοί ότι το είπε ακόμη κι ο βασιλιάς! Την χρονιά που μας πέρασε κάποιος έξυπνος και ταλαντούχος dj το ρημιξάρισε σε minimal house στυλ και το αποτέλεσμα είναι ιδανικό για να ξεκινήσει όμορφα, θετικά και χορευτικά η νέα χρονιά στο remixologist!!
THE REMIX
