Να πως ξεκινάει όμορφα η Κυριακή μου (σου). Για τους Creep έμαθα πριν από λίγο καιρό. Η Lauren Flax και η Lauren Dillard (τώρα πόσο πιθανό είναι να φτιάξουν συγκρότημα δύο κορίτσια με το ίδιο όνομα;) από το Brooklyn πήραν μαζί τους την Romy Madley-Croft των XX και δημιουργησαν ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά singles της χρονιάς που φεύγει. Το αυθεντικό μου άρεσε αλλά όταν διάβασα ότι θα έχει remix από τους Azari & III είπα θα κάνω υπομονή. Σήμερα το ακούω για νιοστή φορά και, όπως κατάλαβες, δεν με απογοήτευσε στο ελάχιστο. Eighties drums τύπου Arthur Baker, πλήκτρα τόσο Pet Shop Boys εποχής 'Please' και τα απαλά κοριτσίστικα φωνητικά της Romy είναι απλά ο τέλειος συνδυασμός!
THE REMIX
Οι Βρετανοί Fenech-Soler ξεκίνησαν από την μικρή δισκογραφική Vulture του Alan Braxe και ήταν ένα από τα ονόματα που πίστευα πως θα απογειωθούν μέσα στο 2010. Εντάξει, μπορεί τελικά να μην έγιναν super-stars αλλά κέρδιαν τον σεβασμό με το ομώνυμο ντεμπούτο album τους και έγιναν υπολογίσιμη μονάδα στην μουσική βιομηχανία. Μιας και για νέα δουλειά είναι ακόμα νωρίς, στις αρχές του 2011 ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν σε single ένα ακόμη τραγούδι απ' τον δίσκο τους, το 'Demons'. Κι εδώ είναι που μπαίνει στο θέμα ο Yuksek. Indisco - όπως σου έλεγα τις προάλλες. Πόσο ωραία κολλάνε τα rock φωνητικά με τον ηλεκτρονικό χορευτικό ρυθμό και τι υπέροχα patches είναι αυτά! Από τα καλύτερα remixes που άκουσα εδώ και αιώνες!!!!
THE REMIX
Σήμερα μου ήρθε (επιτέλους) το 'Introduction', το 12ιντσο EP της Florrie και μάλιστα υπογεγραμμένο. Το συνηθίζουν τελευταία οι καλλιτέχνες αυτό, ακόμη και μεγαλύτερα ονόματα όπως ο Mark Ronson ή οι Hurts. Αρκεί να έχεις το νου σου σε sites όπως το Play ή το HMV. Έχουν καταλάβει ότι είναι ένα δέλεαρ για τον ακροατή για να επιστρέψει στην χειροπιαστή μορφή μουσικής όπως είναι τα cds ή τα βινύλια. Σου έχω ξαναπεί ότι δεν έχω σε καμμιά εκτίμηση τα mp3s και θεωρώ σπατάλη και κοροϊδία να τα αγοράζει κάποιος. Νέα εποχή για κάποιους, τέλος της μουσικής όπως την ξέραμε για μένα. Στην Florrie τώρα. Δεν πρόλαβε να βγει καλά-καλά το EP και είναι ήδη έτοιμο να κυκλοφορήσει το remix EP. Από εκεί σου έχω και την σχεδόν dubstep εκτέλεση του 'Call Of The Wild' από τους Baby Monster. Nice.
THE REMIX
Όταν άκουσα για πρώτη φορά το τελευταίο σινγκλάκι της Lykke Li σάστισα. Σαφώς και δεν ενθουσιάστηκα γιατί πολύ απλά περίμενα κάτι διαφορετικό. Εκτίμησα βέβαια το ότι το χάρισε δωρεάν μέσω του site της (αν και αγόρασα φυσικά και το 7ιντσο με το χρυσαφί εξωφυλλάκι-καθρέφτη) και χάρηκα που δεν επαναπαύτηκε στα ίδια και στα ίδια, αλλά ως εκεί. Το θέμα όμως είναι ότι όσο πιο πολύ το άκουγα , τόσο πιο πολύ κολλούσα στην εθιστική, αρχέγονη, rock'n'roll γοητεία του. Την φαντάστηκα αφιονισμένη στην σκηνή ενός μικρού club να με κοιτάζει στα μάτια τραγουδώντας 'i 'm your prostitute' και ξαφνικά έίδα καθαρά. Ναι, είναι αναμφίβολα ένα από τα singles της χρονιάς και ο Mike D των Beastie Boys (υπομονή, αρχές της χρονιάς επιτέλους επιστρέφουν) του έβγαλε όλη την ροκιά αλλά όχι και την μαγκιά και του έβαλε υγρά σέξυ beats. Το 'Get Some' θα συμπεριλαμβάνεται στο νέο της album που θα λέγεται 'Wounded Rhymes' και θα κυκλοφορήσει με το καλό το 2011. Το βρίσκεις πρώτα στο remixologist.
Η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές πολύ σπάνια τα r'n'b τραγούδια γίνονται αξιοπρεπή house και συνήθως το αποτέλεσμα είναι περισσότερο deep και soulful και λιγότερο pumping. Εξαίρεση νομίζω πως αποτελεί η εκδοχή του Dirty South στο 'Hypnotize U' των N.E.R.D. που ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι από μόνο του (αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα singles του 2010). Ο Pharrell όπως σου έχω ξαναπεί ακούγεται φτυστός ο συγχωρεμένος Curtis Mayfield και το ευτύχημα είναι ότι ανεβάζοντας το tempo του τραγουδιού ο Αυστραλός remixer δεν κατέστρεψε αυτήν την αίσθηση. Οπωσδήποτε στα συν και το ότι το έκανε να μοιάζει σαν να προέρχεται απ' τους Daft Punk που έκαναν και την εντυπωσιακή παραγωγή του αυθεντικού. Ανάμεσα στις εκτελέσεις του single θα βρεις και άλλη μία εξίσου καλή από τον Alex Metric.
THE REMIX
Ο Greg Wilson αγαπάει την disco, το funk και την house ενώ επίσης τρελαίνεται να κόβει και να ράβει τραγούδια για τα dj sets του. Οι XX είναι οι Βρετανοί που προκάλεσαν αίσθηση με το περσινό ομώνυμο ντεμπούτο album τους που κέρδισε και το βραβείο Mercury. Η συνάντηση όπως ήταν αναμενόμενο ήταν συνάντηση κορυφής (lol). Το 'Night Time' ήταν από μόνο του ένα πανέμορφο, ονειρικό track και ο Greg απλά πρόσθεσε το cool, ντισκοειδές, ρυθμικό μέρος που κόλλησε τέλεια με τα ζαχαρωμένα φωνητικά της Romy Madley Croft. Όχι ακριβώς χορευτικό, όχι ακριβώς εμπορικό αλλά εντυπωσιακά όμορφο και απλό θα λατρευτεί απ' όσους έχουν ανοιχτά τ' αυτιά τους για κάτι ουσιαστικότερο από το επόμενο 'Last Summer'...
THE REMIX
Δεν θέλω ν' αρχίσω να σου μιλάω για τους Clash, αν και θα μπορούσα να το κάνω με τις ώρες - για παράδειγμα οι Θεσσαλονικείς ακόμη θυμούνται το φιάσκο της υποτιθέμενης συναυλίας τους στο λιμάνι. Πάντως είναι αδιαμφισβήτητο το ότι υπήρξαν πρωτοπόροι και ήταν punk ουσιαστικά και όχι επιφανειακά. Γι αυτό και δεν κώλωσαν να μπολιάσουν με disco τις ροκιές τους. Έτσι κέρδισαν κι εμένα τον πιτσιρικά, με κεφάτα, χορευτικά tracks σαν κι αυτό εδώ. Όταν βγήκε το 'Rock The Casbah' το 1982 έκανε πάταγο. Τί κι αν ήταν το τρίτο single μέσα απ' το 'Compat Rock'; Αγαπήθηκε, χορεύτηκε αλλά και διασκευάστηκε κατά κόρον (πιο γνωστή η εκτέλεση του Rachid Taha). Ο Joey Negro αποφάσισε να το εντιτάρει (ρεμιξάρει θα έλεγα) για να το εντάξει στα sets του κρατώντας πολλά κρουστά, λίγα φωνητικά και βέβαια το μαγικό σαξόφωνο. Απίθανο τότε, απίθανο και τώρα.
THE REMIX
Μου φαίνεται πως ο Leo Zero βάλθηκε να κάνει την hip-house μοδάτη. Ξανά. Μετά το remix του για τους Jungle Brothers (φοβερό) του μπήκε η ιδέα να αναμετρηθεί με το αξεπέραστο classic του θρύλου Afrika Bambataa - δεν τον αποκαλούν τυχαία 'νονό' η και 'παππού' του hip-hop. Το 'Planet Rock' όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1982 στην Tommy Boy ήταν τόσο πρωτοποριακό και αναζωογονητικό για την χορευτική μουσική ώστε ακόμα και σήμερα 28 χρόνια μετά να θεωρειται αξεπέραστο. Με το ένα πόδι στην μαύρη και με το άλλο στην ηλεκτρονική μουσική χρωστούσε πιο πολλά στους Kraftwerk απ' ότι στους Temptations και δεν αναγνωρίστηκε όσο του άξιζε στην εποχή του μένοντας ένα minor hit σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Βρετανός remixer σοφά κράτησε τα πράγματα κάπως minimal προσθέτοντας απλά ένα στακάτο house ρυθμικό κι ένα bassline βγαλμένο από τα πρώτα χρόνια της acid, συνεχίζοντας έτσι το άψογο σερί παραγωγών του.
THE REMIX
Το αυθεντικό 'Hurricane' ήταν μια παραγωγή του Tricky που είχε σαν αδελφάκι ένα επικό remix από τον Danny Tenaglia. Από τότε βέβαια που έγιναν αυτά πέρασε πάνω από μία δεκαετία μέχρι να μας τιμήσει τελικά η ντίβα και να βγάλει τον δίσκο της - είκοσι χρόνια μετά από τον αμέσως προηγούμενο! Ας είναι. Είναι έτσι κι αλλιώς η θεότερη Θεά (κι ας κινδυνεύω ν' ακουστώ σαν τον Ψινάκη). Μετά την Χάρη της έρχονται όλες οι άλλες. Όλες όμως. Ο Paul Heron και ο Alan X είναι Λονδρέζοι και αγαπούν κι αυτοί την Grace κι έτσι της έφτιαξαν ένα remix για το τραγούδι που αν και bootleg είναι τελείως επαγγελματικό. Από την εποχή που της έκαναν παραγωγή οι Clivilles & Cole είναι γνωστό ότι η house της πάει, και μάλιστα πολύ, οπότε θα απολαύσεις τα μάλα την εκτέλεσή τους. Ας ελπίσουμε μόνο να μην χρειαστεί να περάσουν άλλα 20 χρόνια για τον επόμενο δίσκο της...
THE REMIX
Οι Human League επέστρεψαν. ΟΙ HUMAN LEAGUE ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ. Το επιδραστικότερο σχήμα της electropop (μαζί με τους Orchestral Manoevres In The Dark) στις αρχές του 2011 θα κυκλοφορήσει το νέο του album στην θρυλική Wall Of Sound. Μπορεί να έχουν μείνει εδώ και αρκετά χρόνια μόνο ο Phil Oakey και τα κορίτσια του στο συγκρότημα αλλά αυτό δεν έχει καμμία σημασία γιατί εξακολουθούν να φτιάχνουν μουσική που συναρπάζει. Το 'Night People' είναι το πρώτο δείγμα της νέας τους δουλειάς και ανάμεσα στις εκτελέσεις που μόλις σήμερα πήρα στα χέρια μου (το πρώτο promo cd-r του πουλήθηκε στο eBay για κάτι παραπάνω από 400 ευρώ!!!) ξεχώρισα αυτήν των Βρετανών Emperor Machine - κι ας είναι για μήνυση απ' τον Giorgio Moroder όπως γράφουν οι fans σε διάφορα blogs - γι αυτό και το επέλεξα για remix of the day. Καλό μας μήνα!
THE REMIX
